‘We voelden dat de vonk oversloeg’

‘Tien jaar geleden heb ik mijn vrouw Mathilde Wantenaar ontmoet in Het Concert­gebouw. In die tijd ging ik veel met mijn broertje Tijmen, die net als Mathilde componist is, naar concerten met nieuwe muziek. Na afloop stonden we dan vaak met zijn studiegenoten van het conservatorium, onder wie Mathilde, na te praten over het concert. Hoewel we elkaar vaker hadden gezien, herinneren we ons allebei een specifiek moment dat we buiten voor de deur stonden, elkaar aankeken en voelden dat de vonk oversloeg. Niet lang daarna begon onze relatie. We kwamen er pas jaren later achter dat we dit allebei zo ervoeren.

Mijn meest bijzondere concertervaring was de première van het Vioolconcert van Mathilde bij de NTR ZaterdagMatinee in 2022. Ze mocht het schrijven voor Simone Lamsma. Omdat ze het graag heel goed wilde doen, was het componeerproces zwaar. En het viel precies samen met ons huwelijk dat we aan het ­plannen waren. Ik heb – behalve de jurk uitzoeken – zowat alles geregeld, Mathilde was tot de dag voor de bruiloft nog aan het componeren en twee dagen erna ook alweer.

Ondertussen was ik ook een klankbord voor haar: ze liet me dingen horen, besprak de vorm met me en vroeg wat wel en wat niet werkte. Pas aan het eind van het proces vertelde ze dat ze het vioolconcert aan mij opdroeg als huwelijkscadeau. Dat vond ik zo lief en romantisch. En eervol. Er zijn fantastisch veel mooie stukken in het verleden aan mensen opgedragen. En nu ben ik een van die mensen. 

Er zijn fantastisch veel mooie stukken aan mensen opgedragen. En nu ben ik een van die mensen. 

Op de dag van de première was het stampvol in de zaal. Mijn broertje, mijn ouders, ­Mathildes ouders, haar oma en onze vrienden waren er. Omdat het maar één keer zou klinken na vele maanden werk, voelde het extra speciaal. In die schaarste zit een soort magie – ik heb het dan ook heel intens en emotioneel beleefd. En het is een mooi stuk geworden, een soort emotionele reis: het eerste deel is dramatisch en een beetje duister, het tweede deel is verstild en het derde juist uptempo en vrolijk. Je voelde dat de mensen het mooi vonden.

De ZaterdagMatinee is misschien wel het ­mooiste podium voor nieuwe muziek. Al meer dan honderd jaar is Het Concertgebouw een plek waar muziek voor het eerst klinkt. Voor mij is het een tempel voor de muziek waar ik mee leef. Want ik leef met Mathilde, en Mathilde is muziek op pootjes.’