Reiswijzer

Op een buitenlands vliegveld kan het zomaar gebeuren dat een groep orkestleden bij de toiletten terechtkomt in plaats van bij de bus naar het hotel, omdat ze toevallig iemand volgen die op zoek is naar de wc. Van enige zelfspot zijn we overigens niet gespeend en er klinkt in zo’n geval direct een gekscherend en schuldbewust geblaat op uit de groep.

Dat dit niet al te vaak gebeurt hebben we te danken aan onze voortreffelijke organisatie. Een week van tevoren krijgen we de ‘reiswijzer’, een klein boekje waarin precies vermeld staat wanneer, hoe en waar we tijdens een tournee aanwezig moeten zijn.

Vanaf het moment dat de bus vanaf Het Concertgebouw vertrekt tot aan het ophalen van de instrumenten na terugkomst, alles staat er minutieus in beschreven. De bekende Reisefieber blijft ons in die zin dus bespaard: bij twijfel geeft de reiswijzer altijd raad.

'Musici veranderen op tournee opeens in een stel makke ­schapen die elkaar klakkeloos volgen'

Eenmaal in het hotel staan onze reisleidsters Else Broekman en Manon Wagemakers, die de reis en alles wat er bij komt kijken tot in de puntjes voorbereid hebben, klaar met de sleutels van de kamers en een routebeschrijving naar de concertzaal. Het geeft een heerlijk gevoel wanneer alles zo goed voor je wordt geregeld.

Maar als je dan toch eens een eigen initiatief ontplooit, hoe zeker ben je dan nog van je zaak? Onlangs zat ik, geheel volgens reiswijzer, in de juiste ­coupé van de trein die ons van Frankfurt naar huis zou brengen.

Toen een paar minuten voor vertrek nog steeds niemand anders van het orkest was ingestapt begon ik me ernstige zorgen te maken, terwijl ik toch zeker wist dat dit de goede coupé was.

Maar ja, liever met zijn allen fout dan in je eentje goed. Bèhèhèhè.

Lees meer columns