1
Wolfgang Amadeus Mozart
Of Mozart Ein musikalischer Spass satirisch bedoelde is niet duidelijk. Maar vergeleken bij zijn andere ’s kan dit lompe ensemblestuk moeilijk serieus genomen worden.
2
Isaac Albéniz / Claude Debussy
Albéniz’ orkestwerk Catalonia imiteert terloops een dorpsmuzikant die foute noten speelt. Debussy kopieerde de grap enkele jaren later in zijn Ibéria (waarvan hij ook de titel van Albéniz’ fameuze pianosuite ‘leende’).
3
Erik Satie
Waarlijk slappe preludes (voor een hond) uit 1912 is een van de vele werken waarin Satie quasi-ernstige muziek met een absurdistische titel combineert.
4
Arthur Honegger
Voor het tienjarig bestaan van Radio Genève in 1935 componeerde Honegger Radio-Panoramique, een (bijna) onuitvoerbare collage van flarden orkest-, koor-, - en jazzmuziek met nonsensicale intermezzo’s.
5
György Ligeti
De extreme klankwerelden van avant-gardist Ligeti grenzen vaak aan absurditeit. Hungarian Rock begint als een hilarisch staaltje jazzrock voor klavecimbel, maar het lachen vergaat je wanneer je bedenkt dat een solist na een foutloze uitvoering bijna rijp is voor de intensive care.
6
Frank Zappa
In zijn provocerende muzikale roadmovie 200 Motels (1971) liet Zappa het Royal Philharmonic Orchestra met zijn rockband samenspelen. De orkestleden waren not amused en verscheurden na afloop hun rokkostuums.
7
P.D.Q. Bach
Dit zwarte schaap van de Bachfamilie was een creatie van componist/muziekpedagoog Peter Schickele. Traumarei voor pianosolo parodieert zowel vroeg-klassieke s als uitvoeringen op authentieke instrumenten.
Preludium is een uitgave van Concertvrienden








