1. Michael Haydn[nh]: Symfonie nr. 7 in Es gr.t. (1764)
Hoewel hij wel altijd in de schaduw van zijn oudere broer zal staan, was Michael Haydn (1737-1806) een begaafd componist. De zevende van zijn ruim veertig symfonieën is elegant en koninklijk, staat in een voor die tijd zeldzame , en werd niet voor niets lange tijd toegeschreven aan Joseph.
2. Emilie Mayer: Symfonie nr. 7 in f kl.t. (1855)
Mayer (1812-1883) was tijdens haar leven een bekende en gewaardeerde componist, maar werd daarna vrijwel vergeten. De laatste jaren wordt haar werk, waaronder acht symfonieën, eindelijk herontdekt. De vurige intensiteit en het isch vernuft van haar Zevende laat horen waarom dat een goede ontwikkeling is.
3. Jean Sibelius: Symfonie nr. 7 in C gr.t. (1914-24)
Na jaren zwoegen had Sibelius eindelijk de essentie te pakken. Zijn eendelige Zevende ontvouwt zich op organische wijze en neemt ons mee in een prachtige wereld, ergens buiten de onze. Hierna componeerde hij nog Tapiola, waarna hij dertig jaar vrijwel niets meer zou schrijven. Sibelius was klaar.
4. Henk Badings: Symfonie nr. 7, ‘Louisville Symphony’ (1954)
Henk Badings (1907-1987) mag dan een van de bekendste Nederlandse componisten zijn, een groot deel van zijn enorme oeuvre (meer dan duizend stukken) is niet of nauwelijks bekend. Van zijn vijftien symfonieën speelde het Concertgebouworkest er vijf. De spannende, toegankelijke Zevende is nog niet aan de beurt geweest. We wachten vol ongeduld…
5. Gloria Coates: Symfonie nr. 7, ‘The Whirligig of Time’ (1989-90)
De Amerikaans-Duitse Coates (1933-2023) was gefascineerd door de werelden tussen de tonen. Je herkent haar werk aan de vele ’s: de muziek blijft zelden op één toonhoogte hangen, is altijd op zoek naar iets anders. Van haar zestien symfonieën is nummer 7 een van de somberste.
6. Liana Alexandra: Symfonie nr. 7 (1996)
Deze Roemeense (1947-2011) schreef negen kraakheldere symfonieën in een heel eigen neoclassicistische stijl. De Zevende neemt je meteen bij de lurven en na 25 minuten denk je: waarom horen we haar muziek nooit?
7. Valentyn Sylvestrov: Symfonie nr. 7 (2002-03)
In 2022 ontvluchtte Sylvestrov (1937) zijn geboorteland Oekraïne, maar zijn oeuvre leek altijd al één groot afscheid. Neem zijn sobere Zevende symfonie: muziek van flarden, vervagende herinneringen, verwaaiende nostalgie, echo’s van ooit.
Benieuwd naar nog meer Zevenden? Bekijk de hele lijst hier.
Deel of bewaar voor laterDelen
Preludium is een uitgave van Concertvrienden
