Al 137 jaar brengt het Koninklijk Concertgebouw­orkest muziek tot leven. Het Amsterdamse orkest wordt wereldwijd geroemd om zijn unieke klank en zijn veelzijdige repertoire en heeft het voorrecht om met de meest vooraanstaande dirigenten en solisten te mogen samenwerken. Klaus Mäkelä, met wie sinds 2020 een hechte band bestaat, wordt in 2027 chef-dirigent. Zijn voorgangers waren Willem Kes, Willem Mengelberg, Eduard van Beinum, Bernard Haitink, Riccardo Chailly (sinds 2004 conductor emeritus), Mariss Jansons en Daniele Gatti. Iván Fischer is honorair gastdirigent.

Jaarlijks geeft het orkest zo’n 130 concerten. Thuis, in Het Concertgebouw, maar ook in de meest prestigieuze concertzalen wereldwijd. Daarmee is het Concert­gebouworkest een ambassadeur voor Nederland. Hare Majesteit Koningin Máxima is beschermvrouwe van het orkest.
Vanaf het begin is veel samengewerkt met componisten. Zo dirigeerden Richard Strauss, Gustav Mahler, Arnold Schönberg en Igor Stravinsky zelf meer dan eens het Concertgebouworkest. Jaarlijks gaan meerdere opdrachtwerken in première.

Het orkest ziet het als zijn verantwoordelijkheid om de kracht van symfonische muziek door te geven. Via de Academie van het Concertgebouworkest en het internationale jeugdorkest Young delen orkestmusici hun kennis, ervaring en liefde voor het vak met volgende generaties. Voor veelbelovende dirigenten zijn er de Ammodo Masterclass en het Bernard Ha­itink Associate Conductorship. Met vernieuwende concertvormen en uitvoeringen buiten de concertzaal inspireert het orkest nieuwe luisteraars.

Het grootste deel van de inkomsten haalt het Concertgebouworkest uit concerten in binnen- en buitenland. Het orkest is dankbaar voor de steun die het ontvangt van zijn publiek, het Ministerie van OCW, de gemeente Amsterdam, global partners ING, Booking.com en The Magnum Ice Cream Company, en vele sponsoren, ­fondsen en donateurs wereldwijd.

Bekijk hier alle musici van het Koninklijk Concertgebouworkest

Raphaël Pichon studeerde viool, piano en zang aan de verschillende conservatoria van Parijs en werkte als jonge zanger met Jordi Savall, Gustav Leonhardt en Ton Koopman. In 2006 richtte hij zijn eigen ensemble Pygmalion op, waarmee hij sindsdien furore maakt. Veel van hun programma’s geeft hij een dramaturgische benadering.

Opvallende projecten waren het debuut op het festival van Aix-en-Provence met Trauernacht op muziek van Johann Sebastian Bach, een nieuwe reconstructie van Luigi Rossi’s Orfeo, een omvangrijke Bac­hserie in de Philharmonie de Paris en een geënsceneerde versie van Ein deutsches Requiem van Brahms in de onderzeebootbasis van Bordeaux. In Aix-en-Provence keerde de dirigent meermaals terug voor Mozart: Die Zauberflöte (2018), het Requiem (2019) en Idomeneo (2022).

Raphaël Pichon dirigeerde in het Bolsjojtheater in Moskou, De Nationale Opera in Amsterdam en de Opéra National de Bordeaux en was ook te gast bij het Mozarteum­orchester (Salzburger Festspiele 2018), het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, La Scintilla, Les Violons du Roy en het Freiburger Barock­orchester. In 2021 debuteerde hij bij de Handel and H­aydn Society in Boston, waar hij in 2022 terugkeerde voor Mozarts Le nozze di Figaro. Die opera leidde hij in 2023 ook bij de Wiener Philharmoniker op de Salzburger Festspiele. Raphaël Pichon is Officier dans l’Ordre des Arts et des Lettres.

Bij het Concertgebouworkest maakt de dirigent zijn debuut. Op 31 maart jongstleden bracht hij met Pygmalion Bachs Matthäus-­Passion in de Grote Zaal.

Julie Roset won in 2022 de Metropolitan Opera Laffont Competition in New York en voltooide de opera-­opleiding aan de Juilliard School aldaar. Hieraan voorafgaand studeerde ze aan de conservatoria van Avignon en Genève.

De Franse sopraan stond al in verschillende opera’s: als Papagena (Mozarts Die Zauberflöte) aan de Opéra de Toulon, in Mondonvilles Titon et ­l’Aurore aan de Opéra Comique in Parijs met Les Arts Florissants en William Christie, en op het Festival d’Aix-en-Provence in L’incoronazione di Poppea van Monte­verdi onder leiding van Leonardo García Alarcón.

Bij diens Cappella ­Mediterra­nea soleerde Julie Roset in onder meer Sacrati’s La finta pazza in de NTR ­ZaterdagMatinee in Het Concertgebouw (mei 2022). In een Mozart-programma en in Bachs Matthäus-­Passion werkte ze met Pygmalion en Raphaël Pichon, en bij het Orchestre Philharmonique de Radio France debuteerde ze als Galatea in Händels Acis and Galatea.

Op haar eerste solo-cd Nun danket alle Gott nam Julie Roset werken op van Buxtehude, Hammerschmidt en Monteverdi. Met Holland Baroque is ze te beluisteren op het album Brabant en trad ze in de Kleine Zaal op in mei 2023 en januari 2025. Met de Cappella Mediterranea nam ze Monte­verdi’s L’Orfeo op en met Philharmonia Baroque en Richard Egarr zong ze de titelrol van Händels Theodora. Julie Roset debuteert bij het Concertgebouworkest.

Stéphane Degout studeerde aan het Conservatoire National ­Supérieur de Musique de Lyon en werd vervolgens lid van het ensemble van de Opéra de Lyon en de ­Académie du ­Festival d’Aix en-Provence. Zijn debuut als Papageno in Die Zauberflöte van Mozart aldaar in 1999 lanceerde zijn internationale operacarrière. ­

Inmiddels treedt de Franse bariton op op de belangrijkste operapodia van Europa en de Verenigde Staten, en bij de International Opera Awards 2022 werd hij uitgeroepen tot ‘Male Singer of the Year’.

Hoogtepunten in het lopende seizoen waren de rollen van Wolfram in Wagners Tannhäuser met het ­Orchestre de la Suisse Romande in Genève en van ­Almaviva in Mozarts Le nozze di Figaro aan het Opernhaus Zürich. Stéphane Degout soleerde bij onder meer het Chicago Symphony Orchestra, de Los Angeles Philharmonic, het ­Orchestre National de France en het London Philharmonic Orchestra. In de Grote Zaal was hij recent te beluisteren in twee verschillende programma’s onder leiding van Raphaël Pichon: in Bachs Matthäus-Passion met diens gezelschap Pygmalion (31 maart) en in werken van Rameau en Gluck met het Concert­gebouworkest (1 en 3 mei).

Als liedzanger studeerde Stéphane Degout bij Ruben Lifschitz en gaf hij recitals met de pianisten Alain Planès, Simon Lepper en Cédric Tiberghien. Recentelijk bracht hij Schumanns Dichterliebe op het Lausitz Festival met Martha Argerich. De meeste van de lied-cd’s die de zanger uitbracht betreffen het Franse repertoire. Het Concertgebouwdebuut van Stéphane Degout was op 20 april 2010 een recital in de Kleine Zaal; hij zong toen liederen van Dvořák, Liszt, Schubert, Hahn, Ravel en Chabrier.