Raphaël Pichon leidt Rameau en Gluck bij het Concertgebouworkest
Grote Zaal 03 mei 2026 14.15 uur
Koninklijk Concertgebouworkest
Raphaël Pichon dirigent
Julie Roset sopraan
Stéphane Degout bariton
Dit programma maakt deel uit van de series D en Z.
De concerten worden voorzien van boventiteling in Nederlands en Engels. De gezongen Franstalige teksten vindt u op hier.
Het concert wordt live op de radio uitgezonden door AVROTROS via NPO Klassiek.
LE DOMAINE DES DIEUX
JEAN-PHILIPPE RAMEAU (1683-1764)
Ouverture uit ‘Zoroastre’ (1749, revisie 1756)
I Aux Enfers
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘Ah! Nos fureurs ne sont points vaines’ (recitatief)
uit ‘Zoroastre’
JEAN-FÉRY REBEL (1666-1747)
Le Cahos
uit ‘Les Elémens’ (1737)
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘Voici les tristes lieux’ – ‘Monstre affreux’ (recitatief en aria)
uit ‘Dardanus’ (1739, revisies 1744, 1760)
Loure
uit ‘Les Surprises de l’Amour’ (1748)
‘Suspends ta brillante carrière’
(recitatif accompagné)
Air tendre. Calme des sens
uit ‘Dardanus’
‘Tendre amour’ (aria)
uit ‘Anacréon’ (1754)
CHRISTOPH WILLIBALD GLUCK (1714-1787)
Sinfonie infernale
Danse des Furies
uit ‘Orphée et Eurydice’ (1762, Parijse versie 1774)
‘Dieux! protecteurs de ces affreux
rivages’ (aria) – ‘Le calme rentre
dans mon cœur’ (recitatief en aria)
fragment uit ‘Vengeons et la nature
et les dieux en courroux!’ (aria)
uit ‘Iphigénie en Tauride’ (1779)
II Aux Champs-Élysées
CHRISTOPH WILLIBALD GLUCK
Ballet des Ombres heureuses
uit ‘Orphée et Eurydice’ (1762, Parijse versie 1774)
fluit solo: Emily Beynon
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘Dans ces doux asiles’ (aria)
uit ‘Castor et Pollux’ (1737, revisie 1754)
‘Volez, Plaisirs, volez’
(recitatif accompagné)
uit ‘Dardanus
ANONIEM / JEAN-PHILIPPE RAMEAU
Requiem aeternam (Tristes apprêts)
uit ‘Messe de requiem sur des thèmes de Castor et Pollux’ (opera 1737, revisie 1754, requiem 1764 of later)
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
Entrée de Polymnie
uit ‘Les Boréades’ (1763 of eerder)
III Sur l’Olympe
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘La Gloire nous appelle’ (aria)
(eerste stuk van deel III): uit ‘Les Indes Galantes’ (1735)
Ouverture
uit ‘Le Temple de la Gloire’ (1745, revisie 1746)
‘Régnez, Plaisirs et Jeux’ (aria)
uit ‘Les Indes Galantes’
Entrée très gaye des Troubadours
uit ‘Les Paladins’ (1760)
Tambourin I/II
Air vif
uit ‘Les Indes Galantes’
Air tendre pour les muses
uit ‘Le Temple de la Gloire’
‘Viens, Hymen’ (aria)
uit ‘Les Indes Galantes’
fluit solo: Emily Beynon
Musette tendre en rondeau
uit ‘Les Fêtes d’Hébé ou Les Talens lyriques’ (1739)
Menuet I/II
Gavotte I/II
uit ‘Acanthe et Céphise’ (1751)
Rigaudon I/II
‘Nos craintes, nos plaintes’ (duet)
uit ‘Les Fêtes d’Hébé ou Les Talens lyriques’
Contredanse très vive
uit ‘Les Boréades’
er is geen pauze
einde ± 15.45 uur
Koninklijk Concertgebouworkest
Raphaël Pichon dirigent
Julie Roset sopraan
Stéphane Degout bariton
Dit programma maakt deel uit van de series D en Z.
De concerten worden voorzien van boventiteling in Nederlands en Engels. De gezongen Franstalige teksten vindt u op hier.
Het concert wordt live op de radio uitgezonden door AVROTROS via NPO Klassiek.
LE DOMAINE DES DIEUX
JEAN-PHILIPPE RAMEAU (1683-1764)
Ouverture uit ‘Zoroastre’ (1749, revisie 1756)
I Aux Enfers
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘Ah! Nos fureurs ne sont points vaines’ (recitatief)
uit ‘Zoroastre’
JEAN-FÉRY REBEL (1666-1747)
Le Cahos
uit ‘Les Elémens’ (1737)
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘Voici les tristes lieux’ – ‘Monstre affreux’ (recitatief en aria)
uit ‘Dardanus’ (1739, revisies 1744, 1760)
Loure
uit ‘Les Surprises de l’Amour’ (1748)
‘Suspends ta brillante carrière’
(recitatif accompagné)
Air tendre. Calme des sens
uit ‘Dardanus’
‘Tendre amour’ (aria)
uit ‘Anacréon’ (1754)
CHRISTOPH WILLIBALD GLUCK (1714-1787)
Sinfonie infernale
Danse des Furies
uit ‘Orphée et Eurydice’ (1762, Parijse versie 1774)
‘Dieux! protecteurs de ces affreux
rivages’ (aria) – ‘Le calme rentre
dans mon cœur’ (recitatief en aria)
fragment uit ‘Vengeons et la nature
et les dieux en courroux!’ (aria)
uit ‘Iphigénie en Tauride’ (1779)
II Aux Champs-Élysées
CHRISTOPH WILLIBALD GLUCK
Ballet des Ombres heureuses
uit ‘Orphée et Eurydice’ (1762, Parijse versie 1774)
fluit solo: Emily Beynon
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘Dans ces doux asiles’ (aria)
uit ‘Castor et Pollux’ (1737, revisie 1754)
‘Volez, Plaisirs, volez’
(recitatif accompagné)
uit ‘Dardanus
ANONIEM / JEAN-PHILIPPE RAMEAU
Requiem aeternam (Tristes apprêts)
uit ‘Messe de requiem sur des thèmes de Castor et Pollux’ (opera 1737, revisie 1754, requiem 1764 of later)
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
Entrée de Polymnie
uit ‘Les Boréades’ (1763 of eerder)
III Sur l’Olympe
JEAN-PHILIPPE RAMEAU
‘La Gloire nous appelle’ (aria)
(eerste stuk van deel III): uit ‘Les Indes Galantes’ (1735)
Ouverture
uit ‘Le Temple de la Gloire’ (1745, revisie 1746)
‘Régnez, Plaisirs et Jeux’ (aria)
uit ‘Les Indes Galantes’
Entrée très gaye des Troubadours
uit ‘Les Paladins’ (1760)
Tambourin I/II
Air vif
uit ‘Les Indes Galantes’
Air tendre pour les muses
uit ‘Le Temple de la Gloire’
‘Viens, Hymen’ (aria)
uit ‘Les Indes Galantes’
fluit solo: Emily Beynon
Musette tendre en rondeau
uit ‘Les Fêtes d’Hébé ou Les Talens lyriques’ (1739)
Menuet I/II
Gavotte I/II
uit ‘Acanthe et Céphise’ (1751)
Rigaudon I/II
‘Nos craintes, nos plaintes’ (duet)
uit ‘Les Fêtes d’Hébé ou Les Talens lyriques’
Contredanse très vive
uit ‘Les Boréades’
er is geen pauze
einde ± 15.45 uur
Toelichting
Toelichting
Orkestfeiten
De meeste werken op dit programma zijn nooit eerder uitgevoerd door het Concertgebouworkest. Dit zijn de uitzonderingen.
Rameau: ‘Monstre affreux’ uit ‘Dardanus’
Deze aria werd op 23, 24 en 26 oktober 1963 uitgevoerd onder leiding van Bernard Haitink in een bewerking van François-August Gevaert met bariton Gérard Souzay.
Gluck: balletmuziek uit ‘Orphée et Euridyce’
• De Danse des Furies werd voor het eerst uitgevoerd op 27 juni 1889 onder leiding van Frans Wedemeijer en figureerde tussen 1889 en 1911 vaak op zondagmatinees, meestal geleid door de chef-dirigent.
• De complete ‘Parijse’ opera, dus inclusief de balletmuziek, klonk op 5 mei 1911 onder leiding van François Rasse en (concertant) op 9 mei 1972 onder Frans Moonen.
• Hartmut Haenchen dirigeerde de Danse des Furies en het Ballet des ombres heureuses (en de Chaconne) op 17 en 18 november 1993 in Amsterdam en de 19e in Sittard.
Gluck: delen uit ‘Iphigénie en Tauride’
De opera werd op 20 en 22 november 1930 uitgevoerd in de Amsterdamse Stadsschouwburg onder Pierre Monteux.
Rameau: Air tendre. Calme des sens uit ‘Dardanus’
Dit deeltje werd ook uitgevoerd op 12 en 14 april 2024 onder leiding van Emmanuelle Haïm.
Rameau: Contredanse très vive uit ‘Les Boreades’
Werd uitgevoerd op 1 mei 2022 onder leiding van Jordi Savall.
Orkestfeiten
De meeste werken op dit programma zijn nooit eerder uitgevoerd door het Concertgebouworkest. Dit zijn de uitzonderingen.
Rameau: ‘Monstre affreux’ uit ‘Dardanus’
Deze aria werd op 23, 24 en 26 oktober 1963 uitgevoerd onder leiding van Bernard Haitink in een bewerking van François-August Gevaert met bariton Gérard Souzay.
Gluck: balletmuziek uit ‘Orphée et Euridyce’
• De Danse des Furies werd voor het eerst uitgevoerd op 27 juni 1889 onder leiding van Frans Wedemeijer en figureerde tussen 1889 en 1911 vaak op zondagmatinees, meestal geleid door de chef-dirigent.
• De complete ‘Parijse’ opera, dus inclusief de balletmuziek, klonk op 5 mei 1911 onder leiding van François Rasse en (concertant) op 9 mei 1972 onder Frans Moonen.
• Hartmut Haenchen dirigeerde de Danse des Furies en het Ballet des ombres heureuses (en de Chaconne) op 17 en 18 november 1993 in Amsterdam en de 19e in Sittard.
Gluck: delen uit ‘Iphigénie en Tauride’
De opera werd op 20 en 22 november 1930 uitgevoerd in de Amsterdamse Stadsschouwburg onder Pierre Monteux.
Rameau: Air tendre. Calme des sens uit ‘Dardanus’
Dit deeltje werd ook uitgevoerd op 12 en 14 april 2024 onder leiding van Emmanuelle Haïm.
Rameau: Contredanse très vive uit ‘Les Boreades’
Werd uitgevoerd op 1 mei 2022 onder leiding van Jordi Savall.
Toelichting
Orkestfeiten
De meeste werken op dit programma zijn nooit eerder uitgevoerd door het Concertgebouworkest. Dit zijn de uitzonderingen.
Rameau: ‘Monstre affreux’ uit ‘Dardanus’
Deze aria werd op 23, 24 en 26 oktober 1963 uitgevoerd onder leiding van Bernard Haitink in een bewerking van François-August Gevaert met bariton Gérard Souzay.
Gluck: balletmuziek uit ‘Orphée et Euridyce’
• De Danse des Furies werd voor het eerst uitgevoerd op 27 juni 1889 onder leiding van Frans Wedemeijer en figureerde tussen 1889 en 1911 vaak op zondagmatinees, meestal geleid door de chef-dirigent.
• De complete ‘Parijse’ opera, dus inclusief de balletmuziek, klonk op 5 mei 1911 onder leiding van François Rasse en (concertant) op 9 mei 1972 onder Frans Moonen.
• Hartmut Haenchen dirigeerde de Danse des Furies en het Ballet des ombres heureuses (en de Chaconne) op 17 en 18 november 1993 in Amsterdam en de 19e in Sittard.
Gluck: delen uit ‘Iphigénie en Tauride’
De opera werd op 20 en 22 november 1930 uitgevoerd in de Amsterdamse Stadsschouwburg onder Pierre Monteux.
Rameau: Air tendre. Calme des sens uit ‘Dardanus’
Dit deeltje werd ook uitgevoerd op 12 en 14 april 2024 onder leiding van Emmanuelle Haïm.
Rameau: Contredanse très vive uit ‘Les Boreades’
Werd uitgevoerd op 1 mei 2022 onder leiding van Jordi Savall.
Orkestfeiten
De meeste werken op dit programma zijn nooit eerder uitgevoerd door het Concertgebouworkest. Dit zijn de uitzonderingen.
Rameau: ‘Monstre affreux’ uit ‘Dardanus’
Deze aria werd op 23, 24 en 26 oktober 1963 uitgevoerd onder leiding van Bernard Haitink in een bewerking van François-August Gevaert met bariton Gérard Souzay.
Gluck: balletmuziek uit ‘Orphée et Euridyce’
• De Danse des Furies werd voor het eerst uitgevoerd op 27 juni 1889 onder leiding van Frans Wedemeijer en figureerde tussen 1889 en 1911 vaak op zondagmatinees, meestal geleid door de chef-dirigent.
• De complete ‘Parijse’ opera, dus inclusief de balletmuziek, klonk op 5 mei 1911 onder leiding van François Rasse en (concertant) op 9 mei 1972 onder Frans Moonen.
• Hartmut Haenchen dirigeerde de Danse des Furies en het Ballet des ombres heureuses (en de Chaconne) op 17 en 18 november 1993 in Amsterdam en de 19e in Sittard.
Gluck: delen uit ‘Iphigénie en Tauride’
De opera werd op 20 en 22 november 1930 uitgevoerd in de Amsterdamse Stadsschouwburg onder Pierre Monteux.
Rameau: Air tendre. Calme des sens uit ‘Dardanus’
Dit deeltje werd ook uitgevoerd op 12 en 14 april 2024 onder leiding van Emmanuelle Haïm.
Rameau: Contredanse très vive uit ‘Les Boreades’
Werd uitgevoerd op 1 mei 2022 onder leiding van Jordi Savall.
Biografie
Koninklijk Concertgebouworkest, orkest
Al 137 jaar brengt het Koninklijk Concertgebouworkest muziek tot leven. Het Amsterdamse orkest wordt wereldwijd geroemd om zijn unieke klank en zijn veelzijdige repertoire en heeft het voorrecht om met de meest vooraanstaande dirigenten en solisten te mogen samenwerken. Klaus Mäkelä, met wie sinds 2020 een hechte band bestaat, wordt in 2027 chef-dirigent. Zijn voorgangers waren Willem Kes, Willem Mengelberg, Eduard van Beinum, Bernard Haitink, Riccardo Chailly (sinds 2004 conductor emeritus), Mariss Jansons en Daniele Gatti. Iván Fischer is honorair gastdirigent.
Jaarlijks geeft het orkest zo’n 130 concerten. Thuis, in Het Concertgebouw, maar ook in de meest prestigieuze concertzalen wereldwijd. Daarmee is het Concertgebouworkest een ambassadeur voor Nederland. Hare Majesteit Koningin Máxima is beschermvrouwe van het orkest.
Vanaf het begin is veel samengewerkt met componisten. Zo dirigeerden Richard Strauss, Gustav Mahler, Arnold Schönberg en Igor Stravinsky zelf meer dan eens het Concertgebouworkest. Jaarlijks gaan meerdere opdrachtwerken in première.
Het orkest ziet het als zijn verantwoordelijkheid om de kracht van symfonische muziek door te geven. Via de Academie van het Concertgebouworkest en het internationale jeugdorkest Young delen orkestmusici hun kennis, ervaring en liefde voor het vak met volgende generaties. Voor veelbelovende dirigenten zijn er de Ammodo Masterclass en het Bernard Haitink Associate Conductorship. Met vernieuwende concertvormen en uitvoeringen buiten de concertzaal inspireert het orkest nieuwe luisteraars.
Het grootste deel van de inkomsten haalt het Concertgebouworkest uit concerten in binnen- en buitenland. Het orkest is dankbaar voor de steun die het ontvangt van zijn publiek, het Ministerie van OCW, de gemeente Amsterdam, global partners ING, Booking.com en The Magnum Ice Cream Company, en vele sponsoren, fondsen en donateurs wereldwijd.
Bekijk hier alle musici van het Koninklijk Concertgebouworkest
Raphaël Pichon, dirigent
Raphaël Pichon studeerde viool, piano en zang aan de verschillende conservatoria van Parijs en werkte als jonge zanger met Jordi Savall, Gustav Leonhardt en Ton Koopman. In 2006 richtte hij zijn eigen ensemble Pygmalion op, waarmee hij sindsdien furore maakt. Veel van hun programma’s geeft hij een dramaturgische benadering.
Opvallende projecten waren het debuut op het festival van Aix-en-Provence met Trauernacht op muziek van Johann Sebastian Bach, een nieuwe reconstructie van Luigi Rossi’s Orfeo, een omvangrijke Bachserie in de Philharmonie de Paris en een geënsceneerde versie van Ein deutsches Requiem van Brahms in de onderzeebootbasis van Bordeaux. In Aix-en-Provence keerde de dirigent meermaals terug voor Mozart: Die Zauberflöte (2018), het Requiem (2019) en Idomeneo (2022).
Raphaël Pichon dirigeerde in het Bolsjojtheater in Moskou, De Nationale Opera in Amsterdam en de Opéra National de Bordeaux en was ook te gast bij het Mozarteumorchester (Salzburger Festspiele 2018), het Deutsches Symphonie-Orchester Berlin, La Scintilla, Les Violons du Roy en het Freiburger Barockorchester. In 2021 debuteerde hij bij de Handel and Haydn Society in Boston, waar hij in 2022 terugkeerde voor Mozarts Le nozze di Figaro. Die opera leidde hij in 2023 ook bij de Wiener Philharmoniker op de Salzburger Festspiele. Raphaël Pichon is Officier dans l’Ordre des Arts et des Lettres.
Bij het Concertgebouworkest maakt de dirigent zijn debuut. Op 31 maart jongstleden bracht hij met Pygmalion Bachs Matthäus-Passion in de Grote Zaal.
Julie Roset, sopraan
Julie Roset won in 2022 de Metropolitan Opera Laffont Competition in New York en voltooide de opera-opleiding aan de Juilliard School aldaar. Hieraan voorafgaand studeerde ze aan de conservatoria van Avignon en Genève.
De Franse sopraan stond al in verschillende opera’s: als Papagena (Mozarts Die Zauberflöte) aan de Opéra de Toulon, in Mondonvilles Titon et l’Aurore aan de Opéra Comique in Parijs met Les Arts Florissants en William Christie, en op het Festival d’Aix-en-Provence in L’incoronazione di Poppea van Monteverdi onder leiding van Leonardo García Alarcón.
Bij diens Cappella Mediterranea soleerde Julie Roset in onder meer Sacrati’s La finta pazza in de NTR ZaterdagMatinee in Het Concertgebouw (mei 2022). In een Mozart-programma en in Bachs Matthäus-Passion werkte ze met Pygmalion en Raphaël Pichon, en bij het Orchestre Philharmonique de Radio France debuteerde ze als Galatea in Händels Acis and Galatea.
Op haar eerste solo-cd Nun danket alle Gott nam Julie Roset werken op van Buxtehude, Hammerschmidt en Monteverdi. Met Holland Baroque is ze te beluisteren op het album Brabant en trad ze in de Kleine Zaal op in mei 2023 en januari 2025. Met de Cappella Mediterranea nam ze Monteverdi’s L’Orfeo op en met Philharmonia Baroque en Richard Egarr zong ze de titelrol van Händels Theodora. Julie Roset debuteert bij het Concertgebouworkest.
Stéphane Degout, bas
Stéphane Degout studeerde aan het conservatorium van Lyon, waarna hij lid werd van het Atelier Lyrique van de Opéra de Lyon. Na zijn debuut als als Papageno in Mozarts Die Zauberflöte op het Festival d’Aix-en-Provence in 1999 maakte hij carrière als operazanger, maar ook in concertrepertoire en recitals.
Stéphane Degout trad op in de grote operahuizen van Parijs, Londen, Berlijn, München, Wenen, New York, Chicago en Amsterdam (Graaf Almaviva in Mozarts Le nozze di Figaro) en op de festivals van Salzburg, Glyndebourne en Edinburgh. Naast rollen als Oreste (in Glucks Iphigénie en Tauride), Wolfram (in Wagners Tannhaüser), Thésée (in Rameaus Hippolyte et Aricie) en de titelrollen van de Monteverdi-opera’s L’Orfeo en Il ritorno d’Ulisse in patria staat de bariton bekend om zijn vertolking van Pelléas in Debussy’s Pelléas et Mélisande.
Ook zong hij in hedendaagse opera’s als La Dispute van Mernier en Au Monde en Pinocchio van Boesmans. De rol van The King in George Benjamins Lessons in Love and Violence werd speciaal voor hem geschreven, en in Mark-Anthony Turnages Festen vertolkte hij recent Michael. In november 2025 zong Stéphane Degout Brahms met Pygmalion onder leiding van Raphaël Pichon bij de NTR ZaterdagMatinee. Bij het Concertgebouworkest maakt hij zijn debuut, en volgende maand geeft hij een recital in de Kleine Zaal.