, op. 86 (1904) – Gabriel Fauré
Een klassieker in het harprepertoire: en heroïsch. Geschreven toen het Parijse conservatorium, waar Fauré een jaar later directeur werd, om een nieuw solostuk voor de harpexamens zat te springen.
Concierto para arpa, op. 25 (1956) – Alberto Ginastera
Een feest van opzwepende Argentijnse ën en s, vol hypnotiserende aantrekkingskracht tussen harp en .
Concert voor fluit, harp en orkest in C groot, K 299 (1778) – Wolfgang Amadeus Mozart
Een echte Weense klassieker, geschreven in opdracht van een fluitspelende graaf en zijn muzikale dochter. Dat Mozart geen hoge pet op had van de harp, vergeten we maar even.
Spiders, op. 48 (1983) – Paul Patterson
Toe aan iets dreigenders? De zwarte weduwe, de tarantula: je hoort ze de harp uit kruipen…
Danse sacrée et danse profane (1904) – Claude Debussy
Een impressionistisch pareltje voor harp en strijkkwartet.
Nascent/Naissant voor harp en samples (2015) – Bart de Vrees
Ook gesampled kan de harp je naar hogere sferen brengen. Geïnspireerd door de Britse band Talk Talk, T.S. Eliots The Wasteland en de Marx Brothers.
Ballade fantastique (1907) – Henriette Renié
Hoor je ’t kloppen? Het hart van een in stukken gesneden lijk, verstopt onder een houten vloer? Gebaseerd op The Tell-Tale Heart, een briljant staaltje vroege horror van Edgar Allan Poe.
Preludium is een uitgave van Concertvrienden








