Sterrenkwartet rond Leonidas Kavakos speelt Brahms

Leonidas Kavakos brak internationaal door met het winnen van Sibelius Concours in 1985 en het Paganini Concours in 1988. Sinds die tijd werkt hij met gezelschappen als de Wiener, de Berliner en de ­Münchner Philharmoniker, de Staatskapelle Dresden, het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, het London Symphony Orchestra en het Orchestre Philharmonique de Radio France.

Sinds 2002 is hij een graag geziene gast bij het Concertgebouworkest, waar hij soleerde in een breed repertoire van Saint-Saëns en Tsjaikovski tot Rihm en Dutilleux.

In het seizoen 2014/2015 was hij de eerste artist in residence in de geschiedenis van het orkest. Tijdens Opening Night 2021 op de Dam soleerde hij in werken van Kreisler, Paganini, Mascagni en Ravel, en in oktober en november 2022 was hij met het orkest onder leiding van Daniel Harding in Amsterdam en op tournee te horen in Brahms’ Vioolconcert.

In zijn geboortestad Athene geeft hij jaarlijks druk bezochte masterclasses viool en ensemblespel. Leonidas Kavakos is ook actief als dirigent; zo leidde hij het Budapest Festival Orchestra, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, de New York Philharmonic, de Wiener Symphoniker, het Orchestra dell’Accademia Nazionale di Sa­nta Cecilia, het Israël Filharmonisch Orkest en het Chamber Orchestra of E­urope.

Leonidas Kavakos trad regelmatig op met cellist Y­o-Yo Ma en pianist Emanuel Ax en rekent onder zijn kamermuziekpartners ook de pianisten Enrico Pace en Yuja Wang. Solo was hij te horen in bijvoorbeeld Bachs partita’s en sonates, die hij ook op cd opnam. Leonidas Kavakos bespeelt de ‘Willemotte’-­Stradivarius uit 1734.

Antoine Tamestit studeerde bij Jean Sulem, Jesse Levine en Tabea Zimmermann. Als jonge musicus won hij onder meer het ­William Primrose Concours in 2001 en de ARD Musikwettbewerb in 2004; in 2008 kreeg hij de Credit Suisse Young Artist Award. De Parijzenaar is een van de weinige wereldwijd bekende solisten op de alt­viool, en bestrijkt een zeer breed repertoire van de Barok tot het heden.

Zijn grote affiniteit met nieuwe muziek komt tot uiting in vele wereldpremières, zoals die van Jörg Widmanns Altv­ioolconcert, waarvan de opname met het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks onder Daniel Harding de ­Premier Award won tijdens de BBC Music Magazine Awards 2019, maar ook ­Thierry Escaichs La Nuit des chants, Bruno Mantovani’s Concert voor twee alt­violen (samen met Tabea Zimmermann) en Olga Neuwirths Remnants of Songs en Weariness Heals Wounds.

Recent soleerde Antoine Tamestit onder meer bij de Berliner Philharmoniker, de New York Philharmonic, de Wiener Symphoniker, het Orchestre Philharmonique de Radio France, het Tonhalle-Orchester Zürich en het NHK Symphony Orchestra Tokyo. Bij het Concertgebouworkest debuteerde hij in april 2024 met het Alt­viool­concert van ­Goebaidoelina. Antoine Tamestit opende het seizoen 2025/2026 van het Tanglewood Music Festival met een recital met violist Leonidas Kavakos, cellist Y­o-Yo Ma en pianist Emanuel Ax.

Andere kamermuziekpartners zijn pianiste Yuja Wang, violiste Isabelle Faust, klarinettist Martin Fröst en het Quatuor Ébène. Met Frank P­eter Zimmermann en Christian P­oltera vormde hij ruim tien jaar het T­rio ­Zimmermann. Antoine Tamestit bespeelt de eerste altviool die Antonio ­Stradivarius ooit maakte, in 1672.

Clemens Hagen groeide op in Salzburg, als zoon van musici van het Mozarteumorchester. Op zijn achtste werd hij toegelaten tot het Mozarteum en later studeerde hij aan de Musikhochschule in Basel; onder zijn leraren waren Wilfried Tachezi en Heinrich Schiff.

In 1983 beloonde de Wiener Philharmoniker de jonge cellist met twee verschillende prijzen.

Vervolgens maakte hij ­solodebuten bij onder meer de ­Wiener Symphoniker, de Berliner Philharmoniker, de Camerata Salzburg, het Chamber Orchestra of Europe, The Cleveland Orchestra, het NHK Symphony Orchestra, Tokyo en het Concertgebouworkest (1997, onder leiding van Nikolaus Harnoncourt).

Clemens Hagen vormde ruim veertig jaar geleden met zijn zus Veronika en zijn broer Lukas het Hagen Quartett (Concertgebouw Prijs 2018), zit sinds 2018/2019 in het Vienna Piano Tr­io, maakte Beethovenopnames met Paul Gulda en Schumannopnames met Stefan Vladar en speelde kamermuziek met collega’s als Leonidas Kavakos en Yuja Wang (Kleine Zaal 2018), Gidon Kremer, Maxim Vengerov, Hélène Grimaud en Leif Ove Andsnes. Sinds 1988 geeft hij les aan het Moz­arteum en sinds 2003 maakt hij deel uit van het Lucerne Festival Orchestra.

De cellist bespeelt een instrument van Antonio Stradivari (1698).

Yuja Wang studeerde aan het conservatorium in haar geboortestad Peking en in Canada en voltooide haar opleiding bij Gary Graffman aan het Curtis Institute of Music in Philadelphia. Haar definitieve doorbraak volgde toen ze in 2007 met Tsjaikovski’s Eerste ­pianoconcert inviel voor Martha ­Argerich bij het Boston Symphony Orchestra.

Sindsdien wordt de pianiste uitgenodigd door grote orkesten als die van Philadelphia, Washington en New York, de Sächsische Staatskapelle Dresden, het Orchestra dell’Accademia Nazionale di Santa Cecilia, het City of Birmingham Symphony Orchestra en de Wiener, de Münchner en de Berliner Philharmoniker.

In 2017 riep muziekblad Musical ­America Yuja Wang uit tot Artist of the Year, in 2021 kreeg ze een Echo Klassik voor haar première-opname van Must the Devil Have all the Good Tunes? van John Adams met de Los Angeles Philharmonic, en in 2024 won ze haar eerste Grammy Award. In San Francisco verzorgde ze in 2022 de wereldpremière van het Derde pianoconcert van Magnus Lindberg, met vervolguitvoeringen in Noord-Amerika en Europa.

Bij het ­Concertgebouworkest debuteerde Yuja Wang in 2010 met Prokofjevs Derde pianoconcert en ze keerde meermaals terug, de laatste keer afgelopen december met Prokofjevs Tweede pianoconcert onder leiding van Thomas Adès. Kamermuziek speelt de pianiste met onder anderen cellist Gautier Capuçon, klarinettist Andreas Ottensamer en violist Leonidas Kavakos, en solorecitals geeft ze wereldwijd – in de Grote Zaal voor het laatst in mei 2022.