Jakub Józef Orliński & Aleksander Dębicz: #LetsBaRock
Jakub Józef Orliński countertenor
Aleksander Dębicz piano
Wojciech Gumiński bas
Marcin Ułanowski drums
Dit concert wordt voorzien van boventiteling.
Ook interessant:
- Interview met Jakub Józef Orliński
#LetsBaRock
ALEKSANDER DĘBICZ (1988)
Intro (2024)
NICOLA FAGO (1677-1746)
Alla gente a Dio diletta
uit ‘Il Faraone sommerso’ (1709)
HENRY PURCELL (1659-1695)
Strike the Viol
uit ‘Come, Ye Sons of Art, Away’, Z 323 (1694)
Fairest Isle
uit ‘King Arthur, or the British Worthy’, Z 628 (1691)
CLAUDIO MONTEVERDI (1567-1643)
Oblivion soave
uit ‘L’incoronazione di Poppea’, SV 308 (1642)
HENRY PURCELL
Sound the Trumpet
uit ‘Come, Ye Sons of Art, Away’, Z 323 (1694)
GEORG FRIEDRICH HÄNDEL (1685-1759)
Pena tiranna
uit ‘Amadigi di Gaula’, HWV 11 (1715)
STANISŁAW MONIUSZKO (1819-1872)
Prząśniczka (‘Het weefgetouw’; jaartal onbekend)
ALEKSANDER DĘBICZ
Toccata I (rev. 2024)
HENRY PURCELL
Music for a While
uit ‘Oedipus, King of Thebes’, Z 583 (1692)
ALEKSANDER DĘBICZ
Quarantaine Song (2021)
ANTONIO VIVALDI (1678-1741)
Vedrò con mio diletto
uit ‘Il Giustino’, RV 717 (1724)
ALEKSANDER DĘBICZ
Finale
er is geen pauze
einde ± 21.40 uur
Toelichting
Toelichting
Door Aleksander Dębicz, bewerking Lonneke Tausch
Het project #LetsBaRock is een zoektocht naar ‘de nieuwe ’, het tilt barokmuziek naar de eenentwintigste eeuw: met coverversies verankeren we tijdloze barokstukken in een hedendaagse popcontext. Kan oude muziek worden gepresenteerd op een manier die de schoonheid ervan behoudt en tegelijkertijd een hedendaags publiek aanspreekt? Jakub Józef Orliński en ik houden allebei van barokmuziek en willen er graag voor zorgen dat de briljante composities van Vivaldi, Bach en Purcell nieuwe generaties bereiken. Deze gedachte heeft ons geleid in #LetsBaRock, maar we houden ook gewoon van plezier maken! Toen we elkaar tijdens onze studie ontmoetten, wisten we meteen dat we samen muziek moesten maken. Het lot wilde dat we onze samenwerking in 2020 konden versterken tijdens de coronapandemie. We speelden allerlei klassieke muziek trouw aan de , maar we improviseerden en componeerden ook.
Die speelse sessies brachten ons op een nog gewaagder idee: we creëerden ‘covers’ van barokliederen en -’s, zoals ook popartiesten jes coveren die belangrijk voor hen zijn. In onze versies klinken de barokstukken onmiskenbaar modern maar behouden ze hun oorspronkelijke karakter, ook al hebben we soms accenten verlegd. Oblivion soave van Monteverdi bijvoorbeeld blijft een soort slaapliedje, maar in onze versie krijgt het de kwaliteiten van een trance-achtige, dromerige clubtrack. In Vivaldi’s Vedrò con mio diletto benadrukken we met een meer filmische klank het drama van een man die niet zonder zijn geliefde kan leven.
In mijn arrangementen zitten de belangrijkste veranderingen ten opzichte van het origineel in de harmonische laag. Soms radicaal (Vedrò, Oblivion), in andere stukken licht gemoderniseerd. Zo heb ik in de Alla gente [van de minder bekende Nicola Fago die een zekere carrière had in Napels, red.]), waarin ik meer emoties van hoop wilde toevoegen, Disney-achtige en gebruikt. Hier en daar heb ik ook geheel nieuwe ’s en motieven geïntroduceerd, zoals in onze coverversie van Fairest Isle van Purcell. Ook wilden we graag de klassieke verfijning van de zang intact houden. Daarom zingt Jakub overal met zijn counterstem en past hij virtuoze ke versieringen toe. Maar tegelijkertijd speelt hij met de conventies en gaat hij veel verder dan een standaarduitvoering; het publiek zal zeker verrast zijn door wat hij doet in Sound the Trumpet en Toccata 1.
Jakubs zang is ongelooflijk inspirerend voor me geweest. #LetsBaRock zou niet klinken zoals Jakub en ik voor ogen hadden zonder de bijdragen van bassist Wojciech Gumiński en drummer Marcin Ułanowski, twee muzikanten uit de top van de Poolse popscene die ook aanzienlijk hebben bijgedragen aan de ontwikkeling van de arrangementen. Een paar van mijn eigen composities vullen onze barokselectie aan. Intro leidt onze wereld in en verwijst naar de dagelijkse praktijk van musici: opwarmen en zangoefeningen. Toccata 1 is geïnspireerd door mijn geliefde componist Johann Sebastian Bach én hiphop en rap. Finale sluit het hele verhaal af, vooral met de uitgebreide ën van het koor dat helemaal gevormd wordt door Jakub zelf. Op de bij deze tournee horende cd hebben we bovendien een nieuwe versie opgenomen van de jaren-90-hit Moja i twoja nadzieja (‘Mijn en jouw hoop’) van het debuutalbum Fire van de Poolse rockband Hey. Dat is ons eerbetoon aan de rijkdom van de Poolse populaire muziek. We hopen dat het publiek door onze emoties wordt geraakt. En ons grootste plezier zou zijn als de luisteraars zich dan wenden tot de muziek van Purcell, Monteverdi of Bach.
Biografie
Jakub Józef Orliński, countertenor
De Poolse Jakub Józef Orliński won voor zijn eerste album Anima Sacra (2018) meteen al een Klassik, en zijn uitvoering van Vivaldi’s Vedrò con mio diletto op het Festival d’Aix-en-Provence in 2017 is online meer dan vier miljoen keer bekeken.
Datzelfde jaar studeerde hij, na het conservatorium en de -academie van Warschau, af bij Edith Wiens aan The Juilliard School of Music in New York. Zijn tweede cd Facce d’amore (2019) was aanleiding voor een tournee met il Pomo d’Oro.
Jakub Józef Orliński stond in Händels Agrippina naast Joyce DiDonato en maakte zijn Amerikaanse debuut in San Francisco als Armindo in Händels Partenope. In de toonaangevende operahuizen van Berlijn, Zürich en Parijs vertolkte hij diverse rollen van Mozart en Händel.
Bij De Nationale Opera in Amsterdam debuteerde hij afgelopen januari met de mannelijke hoofdrol in Händels Semele. De zanger werd geëngageerd door oudemuziekgezelschappen als Les Arts Florissants, de Capella Cracoviensis, Les Musiciens du Louvre, L’Arpeggiata en The English Concert. In de spaarzame tijd die hij over heeft, treedt Jakub Józef Orliński ook op als breakdancer en model.
Na zijn debuut in de in mei 2022 – met pianist Michał Biel – presenteerde hij in de zijn soloprogramma’s Beyond (november 2023, met il Pomo d’Oro) en #LetsBaRock (september 2024).
Lees ook het interview met Jakub Józef Orliński: 'Mijn hele lichaam is mijn instrument'
Aleksander Dębicz, piano, arrangementen
Aleksander Dębicz studeerde af aan de Chopin Muziekuniversiteit in Warschau en werkte sindsdien in Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk, Roemenië, Italië, Turkije en de Verenigde Staten. De Poolse pianist improviseert, arrangeert, componeert en voert het werk uit van klassieke meesters.
Zijn voorliefde voor filmmuziek bleek al op zijn debuut-cd Cinematic Piano (2015). Sindsdien voorzag Aleksander Dębicz films, documentaires, hoorspelen en theaterstukken van eigen composities.
Zijn album Invention, rondom inventies en ’s van Bach, werd in 2019 genomineerd voor een Fryderyk Award. Datzelfde jaar schreef hij The Union bij de vijftiende verjaardag van de toetreding van Polen tot de Europese Unie, en een jaar later leverde hij Victoria 1920 bij de honderdjarige herdenking van de Slag om Warschau.
Combinaties van klassieke muziek met s maakte Aleksander Dębicz eerder met cellist Marcin Zdunik (Bach Stories; Fryderyk-nominatie 2018) en gitarist Łukasz Kuropaczewski (Adela; Fryderyk-nominatie 2022).
In 2022 verzorgde de pianist met het Pools Radio Orkest de première van de aan hem opgedragen Symphonie concertante van Maciej Małecki en werd hij uitgenodigd op het Duszniki International Chopin Piano Festival (met Marcin Zdunik) en het festival Męskie Granie (met Jakub Józef Orliński). Deze beide musici zijn ook te horen op de recente cd Magnolia. In Het Concertgebouw maakt Aleksander Dębicz zijn debuut.


