Fleur Barron
Fleur Barron behaalde een bachelor literatuurwetenschap aan Columbia University en studeerde af aan de Manhattan School of Music in New York. In 2025 won ze een Grammy voor haar titelrol in Saariaho’s Adriana Mater met het San Francisco Symphony Orchestra onder leiding van Esa-Pekka Salonen.
De afgelopen tijd was er veel Mahler: bij verschillende orkesten debuteerde ze in eren uit Des Knaben Wunderhorn, de Tweede, Derde en Achtste symfonie, de Kindertotenlieder en de Rückert-Lieder. Op de Salzburger Festspiele stond ze in de Peter Sellars-productie One Morning Turns into an Eternity naar Das Lied von der Erde en tijdens het Mahler Festival in mei 2025 zong ze in de Mahlerliederen met pianist Julius Drake.
Andere recente hoogtepunten waren Cornelia in Händels Giulio Cesare op de Maggio Musicale in Florence, Monteverdi’s L’incoronazione di Poppea in Aix-en-Provence, George Benjamins Into the Little Hill met de componist als op het Tongyeong Festival, haar debuut bij de New York Philharmonic in de wereldpremière van The Wealth of Nations van David Lang, Mozarts Requiem en Bachs Hohe Messe op uitnodiging van dirigent Nathalie Stutzmann in München en Atlanta en Viviers Wo bist du Licht! en Stravinsky’s Pulcinella met Barbara Hannigan en het London Symphony Orchestra.
Met klarinettist Anthony McGill en pianiste Gloria Chien vormde Fleur Barron het Afiori voor een Amerikaanse kamermuziektournee, en s gaf ze met Kirill Gerstein (Festival Ravel), Julius Drake (Zuid-Korea, Parijs, Wigmore Hall Londen) en Kunal Lahiry (Barcelona).
Met het Australian String Quartet trad ze op tijdens het Helsinki Festival en met het Parker Quartet in de National Sawdust in Brooklyn. De mezzosopraan maakte in april 2023 een dubbel Concertgebouwdebuut: in de Kleine Zaal met Julius Drake en in Het Zondagochtend Concert met het Radio Filharmonisch Orkest.