Nog geen account of wachtwoord vergeten? Ga dan naar concertgebouw.nl

transcriptie

Een transcriptie is het om praktische reden aanpassen van een muziekstuk voor bijvoorbeeld een ander instrument.

Wanneer je om praktische redenen een muziekstuk wilt aanpassen, en daarbij de noten zo veel mogelijk intact laat, heet dat een transcriptie. Je kunt een stuk transcriberen voor een ander instrument of voor een kleiner ensemble.

Waarom maak je een transcriptie?

De aanleiding voor een transcriptie is vaak praktisch van aard. Componisten maken bijvoorbeeld zelf vaak transcripties voor piano van hun orkestwerken en opera’s: handig om het werk alvast te kunnen laten horen aan een uitgever, of om met een koor of een solist te repeteren. In zo’n klavieruittreksel zijn de verschillende partijen gecomprimeerd en waar nodig versimpeld tot notenschrift dat een pianist kan spelen. 

Oude muziek wordt regelmatig getranscribeerd omdat de oorspronkelijke instrumenten niet voorhanden zijn. Veel zestiende-eeuwse composities voor luit zijn bijvoorbeeld getranscribeerd voor de gitaar, toen die vanaf de achttiende eeuw populair werd. En klavecimbelmuziek wordt regelmatig voor piano getranscribeerd.

 

Transcripties in de geschiedenis

Tussen 1918 en 1921 lieten Arnold Schönberg en zijn leerlingen (onder wie Anton Webern en Alban Berg) in besloten kring regelmatig nieuwe composities uitvoeren in het kader van hun Verein für musikalische Privataufführungen.

Omdat er te weinig geld en ruimte was voor een symfonieorkest, arrangeerden zij – met veel respect voor het origineel – symfonische werken voor een kleinere bezetting. Bijvoorbeeld Bruckners Zevende symfonie en Mahlers Das Lied von der Erde, maar ook walsen van Johann Strauss jr.