Rising Stars: Vanessa Porter
Vanessa Porter slagwerk
Daniel Mudrack elektronica
Dit concert maakt deel uit van de serie Rising Stars.
Met dank aan de begunstigers van het Fonds Hemelbestormers.
Folie à deux
Vanessa Porter (1992)
Folie (2020)
voor objecten en geluiden
Vinko Globokar (1934)
?Corporel (1985)
voor bodypercussie
Vanessa Porter
Scene 1
voor objecten en geluiden
David Lang (1957)
the anvil chorus (1999)
voor slagwerk
Vanessa Porter
Scene 2
voor objecten en geluiden
Georges Aperghìs (1945)
The Messenger (2020)
voor zarb en stem
in opdracht van Kölner Philharmonie (KölnMusik), Festspielhaus Baden-Baden en de European Concert Hall Organisation; Nederlandse première
Vanessa Porter
Scene 3
voor objecten en geluiden
Emil Kuyumcuyan (1993)
Shapes (2020)
voor vibrafoon
in opdracht van Kölner Philharmonie (KölnMusik); Nederlandse première
Vanessa Porter
Scene 4
voor objecten en geluiden
Georges Aperghìs (1945)
Le corps à corps, op. 49 (1978)
voor zarb en stem
Alexander Sandi Kuhn (1981)
À deux (2020)
voor vibrafoon
in opdracht van Kölner Philharmonie (KölnMusik); Nederlandse première
Vanessa Porter
Scene 5
voor objecten en geluiden
er is geen pauze
einde ± 21.30 uur
Toelichting
Folie à deux
Door Paul Janssen
In haar uitvoeringen maakt Vanessa Porter voor een percussioniste opvallend veel gebruik van stilte en fluistergeluiden, bodypercussie, stem, poëzie en elektronica. Ze weet vaak met minimale middelen grote gevoelens en een enorme spanning op te roepen. En precies dat leverde haar de ECHO-nominatie op. ‘Ik weet niet wat het voor mijn carrière gaat betekenen, maar nu vind ik het vooral een hele grote eer die mij naar de mooiste concertzalen van Europa brengt’, zegt Vanessa Porter. ‘Het is een risico om mezelf zo kwetsbaar te presenteren, maar ik geloof dat ik het niet anders had kunnen doen. Natuurlijk speel ik ook wel het bekende repertoire, maar ik vind de avontuurlijke weg veel meer bij mij passen.’
Drumschool
Dat avontuur was altijd al aanwezig. Ook toen ze als heel klein meisje kennismaakte met alles wat met slagwerk te maken had. ‘Mijn vader, die vooral een jazz- en popdrummer is, had een drumschool aan huis. Ik ben letterlijk vanaf mijn babytijd omringd door trommels. Ook kwamen er marimba-, vibrafoon- en handtrommeldocenten bij ons thuis. Het was vanzelfsprekend dat ik, en ook mijn zus met wie ik een duo heb, slagwerk ging spelen. Ik heb zelfs nooit aan iets anders gedacht.’ Dat nooit aan iets anders denken ging zó ver dat ze het al net zo vanzelfsprekend vond dat ze van beroep percussioniste zou worden. ‘Ik wist dankzij mijn vader wat het betekent om musicus te zijn, dus ik ben er bewust ingestapt met het idee dat het hard werken is en dat je niet te beroerd moet zijn om les te geven en dat soort zaken.’
Helden
Ze studeerde in Stuttgart en Londen en al tijdens haar studietijd speelde ze overal en nergens. ‘Soms was dat erg leuk en soms gewoon een manier om geld te verdienen, maar het leverde veel contacten op.’ Mede daardoor kwam haar carrière direct na haar afstuderen goed op gang, al neemt Porter nog steeds graag het woord ‘geluk’ in de mond. ‘Ik ben voor de Rising Stars-serie genomineerd doordat ik een concert in Baden-Baden had en men daar vond dat ik goed genoeg was. Een kwestie van juiste persoon op de juiste plek.’
‘Ik wil wat nieuws brengen; ook de percussiegeschiedenis moet gewoon doorgaan.’
We laten het er maar bij. Feit is dat Porter heel hard werkt, buitengewoon origineel is in haar programma’s en bovendien ‘een voorbeeld wil zijn voor vrouwelijke musici’. ‘Ik heb veel steun gevonden in vrouwelijke percussionisten als mijn docente in Stuttgart Marta Klimasara en natuurlijk Evelyn Glennie, maar nieuwe generaties hebben weer nieuwe helden nodig. Als ik maar één iemand kan inspireren dit ook te doen, ben ik al gelukkig.’
Persoonlijk
Die inspiratie begint al met lesgeven en het motiveren van kinderen. Zo schreef Porter tijdens de eerste maanden van de coronacrisis een vrolijk instructieboek voor kinderen. ‘De eerste drie weken dat alles stilviel vond ik eigenlijk wel prettig. Het was een moment om even tot rust te komen. Maar toen ik in april, mei en juni 2020 geen concerten had, moest ik wat anders gaan doen. Vandaar dat ik aan dat boek gewerkt heb.
We komen nader te spreken over het programma dat Porter samenstelde voor haar ECHO-seizoen. ‘Ik wil bij zo’n gelegenheid niet de stukken spelen die iedere slagwerker uitvoert. We hebben een beperkt repertoire dus de kans om met dezelfde werken aan te komen is groot. Ik wil wat nieuws brengen; ook de percussiegeschiedenis moet gewoon doorgaan. Bovendien wil ik op het podium geheel mezelf zijn en mezelf zo veel mogelijk bloot geven. Dat betekent dat ik niet snel honderden instrumenten het podium op sleep en voor een hoop percussievuurwerk zorg. Ik wil er meer een performance van maken, minder instrumenten gebruiken en mensen ontroeren met muziek, beeld en tekst.’
Met haar eigen compositie Folie begint ze haar programma in ieder geval op zeer persoonlijke wijze. ‘Folie à deux’, of in het Nederlands ‘gedeelde psychotische stoornis’, is een aandoening waarbij een persoon de wanen van iemand overneemt met wie hij of zij een hechte relatie heeft. ‘Het komt bij twee mensen in mijn familie voor’, zegt Porter. ‘Dat is behoorlijk emotioneel. Ik wilde daarom deze aandoening bekender en bespreekbaar maken. Ik hoop muzikaal uit te drukken wat er gebeurt en wat het gevoel daarbij is.’
Biografie
Vanessa Porter, slagwerk
Vanessa Porter kreeg de liefde voor percussie-instrumenten van huis uit mee: haar ouders hadden een school. De slagwerkster studeerde aan het Royal College of Music in Londen, de Musikhochschule in Lübeck en de Musikhochschule in Stuttgart (waar ze inmiddels zelf lesgeeft). Eerste prijzen won ze van het August-Everding Concours in München, de International Percussion Competition Luxembourg en de PercussiveArt Contest Italy.
In haar programma’s, waarin ze ook body percussion en haar stem een plaats geeft, combineert ze bestaand repertoire graag met nieuw geschreven muziek, en elektronica. Vanessa Porter werkte samen met verschillende hedendaagse componisten, onder wie Georges Aperghis, Zeynep Gedizlioğlu, Jennifer he en Ben-Amots Ofer. Soloconcerten gaf ze in tal van Europese landen en ook speelde ze met het Ensemble Modern.
In de Verenigde Staten geeft ze in samenwerking met het Goethe-Institut geregeld concerten en workshops, en dergelijke workshops gaf ze ook aan de Sibelius Academie in Helsinki en de University of Birmingham. Met het Percussion Duo Porter, met haar zus Jessica, tourde ze vier weken door Colombia, Peru, Brazilië en Costa Rica. Op haar afgelopen juni verschenen eerste cd cycle.sound.color voorziet Vanessa Porter tien schilderijen van haar grootvader David Porter van een eigen sfeer. De zalen die haar voor het Rising Stars-programma afvaardigden waren de Kölner Phiharmonie en het Festspielhaus Baden-Baden.
Het debuutoptreden van Vanessa Porter vandaag in Het Concertgebouw is uitgesteld van december 2020.
Daniel Mudrack, elektronica
Daniel Mudrack is een drummer die zich beweegt in jazz, klassieke muziek, pop en . Hij studeerde jazz bij Julio Baretto, Jorge Rossi en Adrian Mears aan de Musikuniversität Basel, volgde de opleiding Pop Music Design aan de Popakademie Baden-Württemberg en behaalde een master als Producing Composing Artist. Vanuit deze basis is Daniel Mudrack steeds bezig grenzen tussen genres te slechten.
In Vanessa Porter – wier achtergrond juist meer ligt in het klassieke repertoire – heeft hij een collega gevonden die hetzelfde pad bewandelt. De afgelopen jaren heeft Daniel Mudrack ook gewerkt als producer voor andere artiesten, en het zoeken naar nieuwe geluiden zette hem steeds meer op het spoor van de elektronica.
Geïnspireerd geraakt door verschillende Amerikaanse tournees langs concertzalen, clubs, radiostations en studio’s vestigde hij zich voor een tijd in Los Angeles en New York om daar de hedendaagse muziekscene in zich op te nemen. In 2020 opende Daniel Mudrack zijn eigen ‘Schallraum Studio’ in de befaamde Alte Zigarrenfabrik Studios bij het Duitse Heidelberg.