Orkest van de Achttiende Eeuw met Mozarts Figaro

Kenneth Montgomery is afkomstig uit Belfast en studeerde in Londen bij Adrian Boult, in Hamburg bij Hans Schmidt-Isserstedt, in Siena bij Sergiu Celibidache en bij John Pritchard. Hij begon zijn loopbaan bij Glyndebourne Festival Opera en English National Opera. In 1973 werd hij music director van Bournemouth Sinfonietta, twee jaar later van de Glyndebourne Touring Opera.

Sinds zijn debuut bij De Nederlandse Operastichting in 1970 nam zijn bekendheid ook in Nederland snel toe en hij werd chef-dirigent van het Radio Symfonie Orkest en het Groot Omroepkoor. Verder was Kenneth Montgomery chef-dirigent bij de Opera Northern Ireland, de Santa Fe Opera en het Ulster Orchestra en werkte hij als gastdirigent onder meer aan La Scala in Milaan en aan operahuizen in België, Frankrijk, de Verenigde Staten en Canada.

Hij werd in 1991 de eerste ­artistiek leider van de Dutch National Opera Academy en geeft nog steeds masterclasses aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag.

Met het Orkest van de Achttiende Eeuw werkte Kenneth Montgomery voor het eerst in 2013. In oktober 2014 dirigeerde hij het orkest in de Grote Zaal van Het Concertgebouw in Mozarts ‘Jupiter’-symfonie als onderdeel van het herdenkingsconcert voor Frans Brüggen. In het najaar van 2015 leidde hij bij het Orkest van de Achttiende Eeuw een reeks concertante uitvoeringen van Le nozze di Figaro van Mozart, in 2017 een reeks van diens La clemenza di Tito en in 2019 van Don Giovanni.

Cappella Amsterdam, opgericht in 1970 door Jan Boeke, staat sinds 1990 onder de artistieke leiding van Daniel Reuss. Al ruim vijftig jaar lang houdt het kamerkoor de rijke koorcanon levend. De repertoirekeuze reikt van middeleeuwse tot de meest complexe hedendaagse koormuziek. 

Het koor schenkt speciale aandacht aan het werk van Nederlandse componisten, variërend van Jan Pieterszoon Sweelinck tot Louis Andriessen, Ton de Leeuw, Robert Heppener en Jan van Vlijmen. De veelzijdigheid van Cappella Amsterdam komt ook tot uitdrukking in samenwerkingen met bijvoorbeeld het Holland Festival, ­Asko|Schönberg, MusikFabrik, de Akademie für Alte ­Musik Berlin, het Amsterdams Andalusisch Orkest en het Koninklijk Concertgebouworkest.

Vaste partner is Nieuw Vocaal Amsterdam, dat jonge zangers van vier tot eenentwintig jaar een klassieke opleiding biedt. De cd’s van Cappella Amsterdam werden meermaals onderscheiden: zo kreeg ­Golgotha van Frank Martin – samen met het Ests Philharmonisch Kamerkoor – een Grammy-nominatie, een Janáček-album een Edison Klassiek en een Diapason d’Or, een Brahms-album een Preis der deutschen Schallplattenkritik en Arvo Pärts Kanon Pokajanen een Edison Klassiek.

Het vorige optreden van Cappella Amsterdam in de Eigen Programmering was in 2023 een kerstconcert met het Nederlands Kamerorkest.

Jeroen Lopes Cardozo begon zijn loopbaan als regisseur/producent met Brittens ­kerkopera Curlew River. Kort daarop werd hij artistiek leider van Stichting De Kleine Opera, waaraan hij twaalf jaar lang verbonden bleef. Inmiddels regisseerde hij opera’s van onder anderen Monteverdi, Puccini, Poulenc, Wagner en Offenbach.

Hij werd geëngageerd door onder meer de Opera Vlaanderen, het Residentie Orkest en het Radio Filharmonisch Orkest en werkte met dirigenten als Lawrence Renes, Jaap van Zweden, Arjan Tien en Ed Spanjaard.

Bij het Orkest van de Achttiende Eeuw werkte hij mee aan producties van Les Indes galantes van Rameau en Die Entführung aus dem Serail, Così fan tutte, Le nozze di Figaro en La clemenza di Tito van Mozart. 

Ook regisseerde hij talloze musicals, shows en theaterstukken. Bij Joop van den Ende Theaterproducties werkte hij als resident director voor The Phantom of the Opera en Zorro.

Als gevechtschoreograaf ontwierp Jeroen Lopes Cardozo scenes voor onder meer Toneelgroep Amsterdam, Het Nationale Toneel en Toneelgroep Oostpool, voor de musical Soldaat van Oranje en voor Baantjer, Gooische vrouwen en Karakter.

Henk Neven kreeg een Borletti-Buitoni Trust Fellowship en ontving in 2011 de Nederlandse Muziekprijs. Hij vertolkt hoofdrollen in opera’s van Monteverdi tot en met Messiaen bij De Nationale Opera, het Theater an der Wien en in de grote theaters van Berlijn, Parijs, Brussel en Londen.

Bij het Orkest van de Achttiende Eeuw was hij eerder Almaviva in Mozarts Le nozze di Figaro (2015), Publio in La clemenza di Tito (2017), Leporello in Don Giovanni (2019) en Papageno en Puf in de pastiche Der Schauspieldirektor/Die Zauberflöte (2021), maar ook Christus in Bachs Johannes-Passion (2019).

Liedrecitals gaf de zanger op de BBC Proms en in Wigmore Hall in Londen, in Het Concertgebouw en op de festivals van Oxford en Leeds.

Hij soleerde bij het Concertgebouworkest, het Rotterdams Philharmonisch Orkest, het Nederlands Kamerorkest, de Nederlandse Bachvereniging, het Orchestra of the Age of Enlightenment, Les Talens Lyriques, het Orchestre National de France en de Staatskapelle Berlin.

Kelebogile Pearl Besong is afkomstig uit de provincie Tshwane in Zuid-Afrika en volgde haar muzikale opleiding in haar geboorteland. Ze won een aantal nationale concoursen, en in 2012 ontving ze de Standard Bank Young Artists Award. Haar Europese debuut maakte ze in 2013, toen ze te gast was op de Innsbrucker Festwochen der Alten Musik. Hier vertolkte ze de titelrol in John Blows opera Venus and Adonis en was ze tevens te horen als de Sorceress in Dido and Aeneas van Purcell.

Het repertoire van Kelebogile Pearl Besong omvat verder rollen in opera’s van bijvoorbeeld Mozart, Bizet en Puccini. Ze werkte mee aan de première van Ziyankomo and the Forbidden Fruit van componist Phelelani Mnomiya door Opera Africa. Inmiddels werd de sopraan geëngageerd door onder meer de operahuizen van Malmö en Montpellier en door de Bregenzer Festspiele 2015.

Ilse Eerens studeerde aan het Lemmensinstituut in Leuven en bij Jard van Nes aan de Nieuwe Opera Academie in Amsterdam en Den Haag. Ze won prijzen op het Internationaal Vocalisten Concours ’s-Hertogenbosch 2004 en het ARD Concours 2006 in München.

Ze is een graag geziene gast aan De Munt in Brussel, in rollen van Mozart, Rossini en Verdi maar bijvoorbeeld ook in Ligeti’s Le grand macabre – dat ze ook zong in het Teatro Colón in Buenos Aires, de opera van Rome en het Adelaide Music Festival.

Ilse Eerens was te gast op de Festspiele van Salzburg (Mozart) en Bregenz (HK ­Gruber), bij de opera­gezelschappen van Lyon (Zemlinsky, Honegger, Janáček) en Tokio (Hosokawa), aan het Royal Opera House Covent Garden in Londen en aan het Theater an der Wien. Op het concertpodium werkte ze met het Beethovenorchester Bonn, Basel Sinfonietta, het Amsterdam Baroque Orchestra and Choir, het Gulbenkian Orchestra, ­Philippe Herreweghe en het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks en Riccardo Muti.

In Het Concertgebouw zong Ilse Eerens meermaals bij het Orkest van de Achttiende Eeuw, onder meer in Mozarts Così fan tutte in 2013 en Der Schauspieldirektor/Die Zauberflöte in 2021. In 2023 soleerde ze er in Bachs Weihnachtsoratorium bij het Nederlands Kamerkoor onder leiding van Peter Dijkstra.

De Duitse bariton André Morsch studeerde bij Margreet Honig aan het Conservatorium van Amsterdam en is een voormalig lid van William Christie’s Le Jardin des Voix. Hij is winnaar van de Internationale Wettbewerb fur Liedkunst Stuttgart en van de Prix Bernac van de Académie Ravel in Saint-Jean-de-Luz.

Van 2011 tot 2018 maakte de zanger deel uit van het ensemble van de Staatsoper Stuttgart. Opera zong hij ook in de theaters van Basel, Zürich, Genève, Dijon, Nancy, Versailles en Parijs.

Bij De Nationale Opera stond hij in Puccini’s La fanciulla del West, Schrekers Der Schatzgräber en Die Gezeichneten en Enescu’s Oedipe. Als concertzanger musiceerde André Morsch met onder meer het Radio Filharmonisch Orkest, het Nederlands Kamerkoor, Les Arts Florissants, Les Talens Lyriques, Le Poème Harmonique, het Gewandhausorchester Leipzig, het Beethoven­orchester Bonn, het Balthasar Neumann Ensemble, de Akademie für Alte Musik Berlin en het Kioi Hall Chamber Orchestra.

In de Kleine Zaal gaf hij verschillende keren een recital, voor het laatst in oktober 2018 met Rosanne van Sandwijk en Julius Drake. In de Grote Zaal was hij te beluisteren in Bachs Johannes-­Passion (2017), Brahms’ Ein deutsches Requiem (2018) en Mozarts Don Giovanni (2019), telkens met het Orkest van de Achttiende Eeuw.

Rosanne van Sandwijk studeerde aan Codarts Rotterdam cum laude af bij Roberta Alexander. Niet lang daarna, in 2007, debuteerde de mezzosopraan met een Lunchconcert in de Kleine Zaal van Het Concertgebouw, met de liederencyclus Frauenliebe und -leben van Schumann.

Rosanne van Sandwijk viel meervoudig in de prijzen tijdens het Internationaal Vocalisten Concours ‘s Hertogenbosch 2010 en kreeg de GrachtenfestivalPrijs 2014. Ze concerteert veelvuldig en gaf recitals met de pianisten Julius ­Drake, Malcolm Martineau en Kris­tian Bezuidenhout.

Als operazangeres debuteerde ze in 2011 bij De Nationale Opera in Glucks Iphigénie en Tauride. Ze keerde er meerdere keren terug, onder meer in Wagners Parsifal en Mozarts Die Zauberflöte. Van 2013 tot 2015 was ze ensemblelid aan het Theater Kiel, waar ze haar repertoire flink uitbreidde. ­

Rosanne van Sandwijk soleerde bij onder meer het Rotterdams Philharmonisch Orkest, Les Musiciens du Louvre, Camerata Salzburg, Concerto Köln en het Concertgebouworkest en was in de Grote Zaal voor het laatst te horen in oktober 2017 in een concertante uitvoering van Mozarts La clemenza di Tito door het Orkest van de Achttiende Eeuw en Cappella Amsterdam.

De van geboorte Amerikaanse, in Nederland woonachtige sopraan Roberta Alexander geniet internationale faam. Onvergetelijk zijn haar interpretaties van de titelrol in Janáčeks Jenůfa, Mimì in Puccini’s La bohème, en in het bijzonder de grote Mozartrollen van haar stemvak zoals Fiordiligi (Così fan tutte), Donna Elvira (Don Giovanni) en Vitellia (La clemenza di Tito).

De sopraan is al ruim 45 jaar te beluisteren op de belangrijkste operapodia, waaronder het festival van Glyndebourne, de Metropolitan Opera in New York en de operahuizen van Berlijn, Hamburg, Wenen, Zürich, Londen en Amsterdam. Naast haar operacarrière oogstte ze ook succes met bijvoorbeeld Ravels Shéhérazade met het NDR-Sinfonieorchester onder André Previn (in heel Europa op tv uitgezonden) en trad ze op met de Wiener Philharmoniker, het London Symphony Orchestra, het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks en de orkesten van Cleveland, Boston, San Francisco.

Bij het Concertgebouworkest debuteerde ze in 1979. Roberta Alexander is bovendien een uiterst communicatief recitalzangeres, en haar indrukwekkende discografie – van Händel tot Andriessen en van oratorium tot Broadway – reflecteert haar affectie met uiteenlopende genres en stijl­periodes.

Sinds 2002 geeft ze les aan Codarts in Rotterdam. Afgelopen november kreeg Roberta Alexander de Edison Klassiek Oeuvreprijs 2020.

Hubert Claessens studeerde in 1986 af aan het conservatorium van Maastricht, maar debuteerde al twee jaar daarvoor bij De Nederlandse Opera met een rol in Verdi’s I vespri siciliani onder leiding van Edo de Waart. Sindsdien werd hij herhaaldelijk door dit gezelschap geëngageerd en maakte hij tevens zijn opwachting bij bijvoorbeeld de Nationale Reisopera, de Vlaamse Opera en de Wiener Staatsoper.

In 2012 nam hij deel aan de premièreproductie van Andreas weent van Peter-Jan Wagemans. Hubert Claessens is ook regelmatig actief als oratorium- en concertzanger. Hij musiceerde met onder meer het Orkest van de Achttiende Eeuw, het Rotterdams Philharmonisch Orkest en La Petite Bande.

Naast zijn veelzijdige zangcarrière is Hubert Claessens saxofonist en dirigeert hij.

De Zwitserse tenor Fabio Trümpy begon zijn zangopleiding in Zürich – naast een studie ­Engelse literatuur – en vervolgde deze bij Margreet Honig aan het Conservato­rium van Amsterdam. In 2007 won hij de Prix des Amis du Festival d’Art ­Lyrique in Aix-en-Provence.

Hij werd ensemblelid van het Opernhaus Zürich en zong in de Staatsoper Hamburg, het Bolsjoi ­Theater, de Staatsoper Berlin, het Theater Basel, de Opéra national de Lorraine in Nancy, het Grand Théâtre de Genève, het Festspielhaus Baden-Baden en bij de festivals van Beaune en Spoleto.

Afgelopen seizoen soleerde Fabio Trümpy in Frank Martins Le vin herbé bij het Ensemble Vocal de Lausanne onder leiding van Daniel Reuss, Mozarts Mis in c klein bij de Zürcher Singakademie en Bachs Matthäus-Passion bij het Noord Nederlands Orkest onder Peter Dijkstra.

Hij werkte met de Cappella Mediterranea en Leonardo García Alarcón, meest recent in Händels Acis and Galatea. Op het Bayreuth Baroque Opera Festival stond Fabio Trümpy in een productie van Händels Flavio van Concerto Köln. In Het Concertgebouw was Fabio Trümpy onder meer te beluisteren met het ­Radio Filharmonisch Orkest en het Orkest van de Achttiende Eeuw.

Amaryllis Dieltiens musiceert vanaf jonge leeftijd en werd toen ze zeventien was toegelaten tot het Lemmensinstituut in Leuven. Hier volgde ze zanglessen bij Lieve Vanhaverbeke, en ze vervolgde haar opleiding aan het Conservatorium van Amsterdam bij Margreet Honig. Aan de Nationale Opera Academie studeerde de sopraan cum laude af.

Sinds haar debuut bij de Nationale Reisopera in 2009 in een productie van Hippolyte et Aricie van Rameau werd Amaryllis Dieltiens uitgenodigd voor verschillende operarollen. Als concert­zangeres werkte ze met gezelschappen als De Nederlandse Bachvereniging, het Orkest van de Achttiende Eeuw en het Noord Nederlands Orkest.