Concertgebouworkest: Veelstemmig Amsterdam

Al 137 jaar brengt het Koninklijk Concertgebouw­orkest muziek tot leven. Het Amsterdamse orkest wordt wereldwijd geroemd om zijn unieke klank en zijn veelzijdige repertoire en heeft het voorrecht om met de meest vooraanstaande dirigenten en solisten te mogen samenwerken. Klaus Mäkelä, met wie sinds 2020 een hechte band bestaat, wordt in 2027 chef-dirigent. Zijn voorgangers waren Willem Kes, Willem Mengelberg, Eduard van Beinum, Bernard Haitink, Riccardo Chailly (sinds 2004 conductor emeritus), Mariss Jansons en Daniele Gatti. Iván Fischer is honorair gastdirigent.

Jaarlijks geeft het orkest zo’n 130 concerten. Thuis, in Het Concertgebouw, maar ook in de meest prestigieuze concertzalen wereldwijd. Daarmee is het Concert­gebouworkest een ambassadeur voor Nederland. Hare Majesteit Koningin Máxima is beschermvrouwe van het orkest.
Vanaf het begin is veel samengewerkt met componisten. Zo dirigeerden Richard Strauss, Gustav Mahler, Arnold Schönberg en Igor Stravinsky zelf meer dan eens het Concertgebouworkest. Jaarlijks gaan meerdere opdrachtwerken in première.

Het orkest ziet het als zijn verantwoordelijkheid om de kracht van symfonische muziek door te geven. Via de Academie van het Concertgebouworkest en het internationale jeugdorkest Young delen orkestmusici hun kennis, ervaring en liefde voor het vak met volgende generaties. Voor veelbelovende dirigenten zijn er de Ammodo Masterclass en het Bernard Ha­itink Associate Conductorship. Met vernieuwende concertvormen en uitvoeringen buiten de concertzaal inspireert het orkest nieuwe luisteraars.

Het grootste deel van de inkomsten haalt het Concertgebouworkest uit concerten in binnen- en buitenland. Het orkest is dankbaar voor de steun die het ontvangt van zijn publiek, het Ministerie van OCW, de gemeente Amsterdam, global partners ING, Booking.com en The Magnum Ice Cream Company, en vele sponsoren, ­fondsen en donateurs wereldwijd.

Bekijk hier alle musici van het Koninklijk Concertgebouworkest

Na zijn opleiding aan de conservatoria van Amsterdam en Freiburg begon Bas Wiegers aan een succesvolle carrière als violist. Al gauw begon hij daarnaast te dirigeren, en in 2009 won hij de directiebeurs van het Kersjesfonds.

Zijn ervaring als assistent van Mariss Jansons en Susanna Mälkki bij het Concertgebouworkest overtuigde hem ervan zich geheel toe te leggen op dirigeren.

Bas Wiegers leidde onder meer het Nederlands en het Rotterdams Philharmonisch Orkest en werd als gastdirigent geëngageerd door het Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, het WDR Sinfonieorchester, het Konzerthausorchester Berlin, Britten Sinfonia, Ensemble Modern en het SWR Vokalensemble. Bij Klangforum Wien, waarvan hij tot 2022 eerste gastdirigent was, leidde hij de première van een nieuw project rond liederen van Mahler en Ives met bariton Thomas Hampson.

Sinds het seizoen 2022/2023 is Bas Wiegers associated conductor van het Münchener Kammerorchester. Bas Wiegers stond meer dan eens op de bok bij de Oper Köln, de Opéra national de Lorraine en het Klagenfurt Theater en op festivals als November Music, Praagse Lente, het Huddersfield Contemporary Music Festival, het Aldeburgh Music Festival, de Ruhrtriennale en Acht Brücken in Keulen. In september 2023 leidde hij het Concertgebouworkest in werken van Ravel, Smit en Loevendie. Eerder fungeerde hij bij het orkest als tweede dirigent in werken waar dat verlangd wordt, namelijk Ives’ Vierde symfonie (in 2012) en Crumbs Star Child (in 2016).

Ivan Podyomov is sinds augustus 2016 solohoboïst van het Koninklijk Concertgebouworkest. Eerder vervulde hij die functie bij de Bamberger ­Symphoniker en bij MusicAeterna. Gastaanvoerder was hij bij het Orchestra Mozart, het Mahler Chamber Orchestra en het Lucerne Festival Orchestra.

De Russische hoboïst studeerde bij Ivan Poesjetsjnikov aan de Gnessin Special Music School en de Gnessin Staatsacademie voor Muziek in Moskou, en voltooide zijn opleiding van 2006 tot 2011 bij Maurice Bourgue aan het conservatorium van Genève. Hij won onder meer de ARD-Musikwettbewerb in München (2011), het Concours de Genève (2010), de Sony Oboe Competition in Japan (2009) en het internationale muziekconcours van de Praagse Lente (2008).

Ivan Podyomov soleerde bij het ­Deutsches Symphonie-­Orchester Berlin, het ­Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, de Bamberger ­Symphoniker, het Tokyo Philharmonic Orchestra, het Münchner Kammerorchester en het Academisch Symfonieorkest van Sint-­Petersburg. Bij het Concertgebouworkest trad hij als solist op in Richard Strauss’ Hoboconcert (maart 2020), Haydns ­Sinf­onia concertante (oktober 2021) en Connessons Les belles heures (april 2025).

Kamermuziek speelde Ivan Podyomov met het Hagen Quartett, de pianisten Lars Vogt en Olga Pashchenko, klarinettiste Sabine Meyer en fluitist Jacques Zoon, en in de Kleine Zaal was hij eerder te beluisteren in een Close-up-­concert met oudemuziekpionier Trevor Pinnock. Ivan Podyomov geeft les aan de Musikhochschule in Luzern.

Tania Kross werd geboren op Curaçao en studeerde aan het Utrechts Conservatorium, waar ze tijdens het tweede jaar de eerste prijs van de Stichting Jong Muziektalent won. In 2003 vertegenwoordigde ze het Koninkrijk der Nederlanden tijdens de BBC Singer of the World Competition in Cardiff.

In seizoen 2004/2005 nomineerde Het Concertgebouw de mezzosopraan voor het Rising Stars-programma van de ECHO, waardoor ze optrad in Carnegie Hall in New York en de bekende concertzalen van onder meer Parijs, Salzburg, Wenen, Birmingham en Keulen.

Tania Kross werkte mee aan operaproducties bij de Nederlandse Reisopera, de Hamburgische Staatsoper en de Staatsoper Hannover. De titelrol van Bizets Carmen vertolkte ze bij de Staatsoper Stuttgart en op het Glyndebourne Opera Festival. Tania Kross heeft drie cd’s op haar naam staan, waarvan de eerste, Corazón, in 2006 werd onderscheiden met de Edison Klassiek Publieksprijs. Tania Kross was initiatiefnemer van Katibu di Shon, de eerste opera in het Papiaments, die in 2013 in première ging in de Stadsschouwburg Amsterdam.

Op Curaçao, waar in 2016 de schouwburg afbrandde, maakt ze zich hard voor een nieuw theater. De zangeres is ambassadeur van Muziek telt!, een initiatief om kinderen in aanraking te brengen met muziek, en het Leerorkest Amsterdam. Ze was te zien in films (Bon bini Holland, 2016 en Casa Coco, 2022) en tv-programma’s als Wie is de mol?, Beste zangers, Maestro, The Masked Singer, Secret Duets en DNA Singers. Bij het Concertgebouworkest zong Tania Kross in 2007 (Bruckners Mis in f klein) en 2008 (Falla en Rossini).

Katrien Baerts studeerde aan de Dutch National Opera Academy en behaalde haar masterdiploma’s zang en viool aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel. In 2011 nam ze deel aan de Koningin Elisabethwedstrijd. De Belgische sopraan vertolkte onder meer Micaëla in Bizets Carmen en de Mozart-rollen Pamina in Die ­Zauberflöte en Despina in Così fan tutte; bij De Nationale Opera debuteerde ze in Bergs Lulu.

Op het concertpodium zong ze bijvoorbeeld Mahlers Vierde symfonie en Les Illuminations van Britten. Nieuwe muziek heeft haar speciale interesse. Zo engageerde de NTR Zaterdag­Matinee haar voor de wereldpremières van The Rise of Spinoza van Loevendie en Suster Bertken van Zuidam.

In Tokio was Katrien Baerts te horen in Defoorts House of the Sleeping Beauties en tijdens de Ruhr­triënnale werkte ze mee aan de première van Neuwirths Bählamms Fest. In 2025 kreeg ze carte blanche bij het Muziekgebouw en Asko|Schönberg, wat leidde tot haar muziektheatrale uitvoering Ophelia’s Next ­Appearance. Recente hoogtepunten waren ook ­Ligeti’s ­Mysteries of the Macabre met het Antwerp Symphony Orchestra en haar debuut bij het Ensemble intercontemporain met The Living Mountain van Larcher.

Voor een Grisey-opname met het WDR Sinfonieorchester kreeg ze in 2023 een Preis der deutschen Schallplattenkritik. Katrien Baerts debuteerde in maart 2025 bij het Concertgebouworkest in De Stad van Dis van Louis Andriessen onder leiding van Bas Wiegers.

Anneke Brassinga is een van de meest gelauwerde schrijvers en dichters van ons land. Ze groeide op in Schaarsbergen, studeerde vertaalkunde aan de Universiteit van Amsterdam en is sinds 1972 werkzaam als vertaler. Van haar hand verschenen vertalingen van onder meer Melville, Nabokov, Plath, Orwell en Beckett.

In 1974 publiceerde De Revisor het schrijversdebuut van Brassinga onder het pseudoniem A. Tuinman. In 1987 verscheen haar eerste dichtbundel Aurora en in 1993 haar eerste prozaboek. Onder haar proza-, essay- en dichtbundels vinden we Het zere been (2002), Bloeiend puin (2008), Ontij (2010), Het wederkerige (2014) en Verborgen tuinen (2019). Liefde en natuur vormen grote thema’s in haar werk, evenals de taal zelf: de klank, de meerduidigheid van ieder woord en de eindeloze associatiereeksen waartoe een woord aanleiding kan geven.

Voor haar werk ontving ze onder meer de Herman Gorterprijs, de ECI-prijs, de VSB ­Poëzieprijs, de Ida Gerhardt ­Poëzieprijs, de Constantijn Huygens­prijs (2008) en de P.C. Hooftprijs (2015).

Het Groot Omroepkoor, opgericht kort na de Tweede Wereldoorlog, is het enige professionele koor in Nederland dat het grote symfonische koorrepertoire uitvoert. Het koor is nauw verbonden met de Publieke Omroep en zingt veelvuldig in de omroepseries: de NTR ZaterdagMatinee, Het Zondagochtend Concert en het AVROTROS Vrijdagconcert.

Het repertoire beweegt zich tussen hedendaagse muziek (opdrachtwerken van zowel Nederlandse als buitenlandse componisten), oudere werken uit de negentiende en twintigste eeuw en opera. Het Groot Omroepkoor treedt op met orkesten van naam en faam, en werkt in de omroepseries doorgaans met het Radio Filharmonisch Orkest.

Ook met het Concertgebouworkest bestaat een lange, vruchtbare samenwerking. Bij de laatste gezamenlijke concerten in mei 2025 stond Mahlers Achtste symfonie op het ­programma onder leiding van Klaus Mäskelä. Samen met het Radio Filharmonisch Orkest ontving het Groot Omroepkoor in 2017 de Concertgebouw Prijs. Chef-dirigent sinds 2020 is Benjamin Goodson.