Close-up: Pinnock en musici van het Concertgebouworkest

Trevor Pinnock is wereldwijd actief als klavecinist en dirigent. Als een van de pioniers op het gebied van de authentieke uitvoerings­praktijk richtte hij in 1972 The English Concert op, waarvan hij tot 2003 artistiek leider was.

Hij gaf soloconcerten in Engeland en Italië en trad op met het Freiburger Barockorchester ter gelegenheid van het twintigjarig bestaan van dat ensemble. Met het Brandenburg Ensemble, dat hij vormde ter gelegenheid van zijn zestigste verjaardag, speelde hij Bachs Brandenburgse concerten. 

Trevor Pinnock ondernam tournees door Europa met onder andere de Deutsche Kammerphilharmonie Bremen, het Orchestra of the Age of Enlightenment en de ­Kammerakademie Potsdam. Hij dirigeerde orkesten als de Wiener en de Berliner Philharmoniker, het Chicago Symphony Orchestra, het Moz­arteum­orchester Salzburg, het Gewandhausorchester Leipzig, het London Philharmonic Orchestra en het Orchestra Mozart.

Bij de Metropolitan Opera in New York leidde hij Giulio Cesare van Händel. In 1992 werd hij Commander of the Order of the British Empire. Trevor Pinnock is sinds 2008 regelmatig te gast bij het Concertgebouworkest. In oktober 2018 leidde hij het orkest in werken van Haydn, Chopin en Liszt. 

Nienke van Rijn (1974) begon haar vioolstudie op vijfjarige leeftijd aan de Streekmuziekschool Zuid Oost Veluwe te Dieren. Van 1985 tot 1992 kreeg zij les van Else Krieg aan de vooropleiding voor getalenteerde jonge musici van het conservatorium in Zwolle. 

Na het behalen van haar gymnasiumdiploma in 1992 studeerde zij aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag bij Jaring Walta, waar ze in mei 1998 cum laude afstudeerde. Zij volgde lessen bij onder meer Jaap van Zweden, Herman Krebbers, Isabelle van Keulen en Thomas Brandis. 

Nienke van Rijn nam deel aan het Prinses Christina Concours en het Nationaal Vioolconcours Oskar Back. In 1991 won ze de derde prijs bij het Davina van Wely Vioolconcours. 
Nienke van Rijn speelde in het Nationaal Jeugd Orkest en het Gustav Mahler Jugendorchester.

In oktober 1997 trad ze op als soliste met het symfonieorkest van het Koninklijk Conservatorium onder leiding van Lawrence Renes. Zij soleerde regelmatig met diverse amateurorkesten. Sinds september 2001 is Nienke van Rijn eerste violiste bij het Koninklijk Concertgebouworkest.

Zij treedt regelmatig op in diverse kamermuziekformaties en is jaarlijks te beluisteren tijdens het Festival Internazionale della Musica in Linari, Italië. Nienke bespeelt een achttiende-eeuwse viool van Alexander Gagliano.

Henk Rubingh kreeg zijn eerste vioollessen van Age Koning. Hij studeerde bij Jeanne Lemkes-Vos aan het Stedelijk Conservatorium te Groningen, waar hij in 1978 cum laude afstudeerde. Hij vervolgde zijn studie aan de Staatliche Musikhochschule te Freiburg bij Rainer Kussmaul. 

In 1981 ontving Rubingh de Prix d’Excellence. In datzelfde jaar werd hij benoemd tot tweede concertmeester van het Noordelijk Philharmonisch Orkest (thans Noord Nederlands Orkest).

Henk Rubingh treedt regelmatig op als solist, speelt veel kamermuziek en werkte mee aan vele cd-opnamen. Als concertmeester van de Amsterdamse Bachsolisten trad hij op in vele belangrijke festivals over de gehele wereld.

Sinds september 1984 was Henk Rubingh verbonden aan het Koninklijk Concertgebouworkest, sinds 1989 als eerste aanvoerder van de tweede violen. In december 2021 ging hij met pensioen, in maart 2022 werd hij benoemd tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.

Eke van Spiegel studeerde aan de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht bij Joyce Tan en vanaf 1997 aan het Conservatorium van Amsterdam bij Lex Korff de Gidts, waar zij in 2001 haar eerste fase examen behaalde. Bij Vesko Eschkenazy sloot zij in 2003 haar tweede fase af.

In 2000 studeerde Eke van Spiegel enige tijd met een Erasmusbeurs aan de Universität für Musik und Darstellende Kunst in Wenen bij Ernst Kovacic. Ze volgde masterclasses bij onder anderen Joseph Silverstein, Sylvia Rosenberg en Thomas Brandis.

Eke van Spiegel won prijzen bij het Prinses Christina Concours, het Charles Hennen concours en het kamermuziekconcours van het Aberdeen International Youth Festival.

Sinds 2006 is Eke van Spiegel tweede violiste bij het Koninklijk Concertgebouworkest. Daarnaast speelt zij in kamermuziekensembles, waaronder Ensemble Lumaka, dat in 2009 in het kader van de concertserie Het Debuut in de grootste Nederlandse concertzalen speelde. Aansluitend ontving het ensemble de publieksprijs voor het beste debuterende ensemble. In hetzelfde jaar voltooide Eke van Spiegel aan de Universiteit van Amsterdam haar masterstudie Informatierecht.

Sinds 2008 heeft Eke van Spiegel een viool in bruikleen die de Foundation Concertgebouworkest in 2008 voor haar uit de nalatenschap van Oskar Back kocht. De viool wordt toegeschreven aan Nicolo Gagliano en is gebouwd in Napels in 1763.

Sjaan Oomen maakt sinds 1 maart 2014 deel uit van de tweede violengroep van het Koninklijk Concertgebouworkest. Als dochter van componist, pianist en dirigent Antoine Oomen groeide de Amsterdamse op met muziek, en met kunst in het algemeen. 

Sjaan Oomen begon haar vioolstudie op zevenjarige leeftijd bij Aimée Broeders. Vanaf haar tiende studeerde zij aan de Jong Talent Afdeling van het Conservatorium van Amsterdam bij o.a. Vesko Eschkenazy. Aan het Conservatorium van Amsterdam studeerde ze af bij Ilya Grubert. 

Ze volgde diverse cursussen en masterclasses, waaronder de International Summer Academy in Leipzig, de Holland Music Sessions in Bergen − waar zij les kreeg van Rudolf Koelman, György Pauk en Josef Rissin − en de Academia Chigiana in Siena.

Vanaf 2005 speelde Sjaan vaak bij de eerste violen van Amsterdam Sinfonietta. Recitals gaf ze onder meer in de Kleine Zaal van Het Concertgebouw, Vredenburg in Utrecht en de Oosterpoort in Groningen.

Sjaan Oomen won verschillende prijzen bij Nederlandse concoursen, zoals het SJMN concours en de Iordens Viooldagen. In 2011 bereikte ze de finale van het Nationaal Vioolconcours Oskar Back; vanaf dat jaar remplaceerde ze regelmatig in het Concertgebouworkest.

De Duitse altviolist Roland Krämer studeerde bij Eckart Klakow en Eberhard Klemmstein aan de muziekschool in Erlangen. Hij vervolgde zijn studie bij Hatto Beyerle aan de Musikhochschule in Wenen en Hannover, waar hij in 1989 als uitvoerend musicus met onderscheiding afstudeerde.

Voor zijn afstuderen speelde hij in diverse orkesten waaronder de Nürnberger en de Dortmunder Philharmoniker. Sinds november 1989 is hij verbonden aan het Koninklijk Concertgebouworkest.

Daarnaast maakte hij sinds 1990 deel uit van de Amsterdamse Bach Solisten, het Viotta Ensemble, de Ebony Band en het Ebony Kwartet.

Roland Krämer bespeelt een vroeg-negentiende-eeuwse altviool van de Salzburger instrumentenbouwer A.F. Mayr, hem in bruikleen gegeven door RCO Foundation.

De Nederlandse cellist Joris van den Berg trad op 1 oktober 2017 toe tot de cellogroep van het Concertgebouworkest. Hij studeerde aan het Conservatorium van Amsterdam bij Quirine Viersen en Godfried Hoogeveen, aan het Royal Northern College of Music in Manchester bij Ralph Kirshbaum en Gary Hoffman en aan de Keulse Hochschule für Musik und Tanz bij Frans Helmerson.

Na het winnen van de Nationale Cello Competitie in 2006 debuteerde hij in Het Concertgebouw met Amsterdam Sinfonietta onder leiding van David Geringas. Samen met zijn vaste pianist Martijn Willers was hij prijswinnaar tijdens de Johannes Brahms Wettbewerb 2008 in Oostenrijk.

Het duo bracht in 2013 een cd uit, Dialogo, met werken van Prokofjev, Lutoslawski en Britten. In 2014 won Joris van den Berg de Dutch Classical Talent Award. Joris van den Berg werkte samen met musici als Liza Ferschtman, Philippe Graffin en Daniel Hope en soleerde met onder andere het Residentie Orkest, Manchester Camerata en het Symfonieorkest van Vlaanderen.

Hij speelt op een cello uit 1703, gebouwd door Giovanni Grancino, met een stok van N.L. Tourte 'L’Ainé', beide aan hem ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds.

Théotime Voisin is plaatsvervangend solocontrabassist bij het Koninklijk Concertgebouworkest sinds oktober 2016. Voorheen was hij gastaanvoerder van de contrabassen in het Orchestre de la Suisse Romande  en – in het seizoen 2015/2016 – solobassist van het Orchestre National du Capitole de Toulouse.

Théotime Voisin raakte op vijfjarige leeftijd geïnteresseerd in de contrabas dankzij de basaanvoerder van het Montpellier National Orchestra, Jean Ané. Vanaf zijn vijftiende studeerde hij bij Bernard Cazauran aan het Conservatoire National Supérieur de Musique de Lyon, waar hij cum laude afstudeerde. Nadat hij zes jaar achtereen in het European Union Youth Orchestra had gespeeld, werd Théotime Voisin al gauw een veelgevraagd gastspeler bij Franse orkesten. Zijn studie vervolgde hij bij Alberto Bocini aan de muziekhogeschool van Genève, waar hij met de hoogste eer als soloinstrumentalist afstudeerde. Daarna studeerde hij verder aan de Hochschule der Künste in Bern en bij Božo Paradžik aan de Musikhochschule Freiburg.

Théotime Voisin won meerdere prijzen, waaronder de Valentino Bucchi-competitie in Rome (2008), het internationale concours voor jonge musici van het Festival d'Automne in Parijs (2010), het contrabasconcours Johann Matthias Sperger (2010), het internationale contrabascouncours van de International Society of Bassists in San Francisco (2011) en de solobascompetitie 2012 in Kopenhagen.

Théotime Voisin wordt regelmatig uitgenodigd als solist bij orkesten en voor recitals en trad in kamermuziekverband op met ensembles in Frankrijk en elders,  zoals het Lemanic Modern Ensemble in Genève en het Ensemble intercontemporain. In oktober 2011 organiseerde hij een benefiettournee door Ecuador ten behoeve van kinderen met kanker. In Ecuador gaf hij masterclasses aan diverse conservatoria en werkte hij samen met de populaire zanger Hernan Sotomayor.     

In 2013 kwam zijn cd Contre-jour, Musica francese al Contrabbasso uit op het Italiaanse label NBB records. Théotime Voisin bespeelt een bas van de Franse strijkinstrumentenbouwer Jean Auray.    

Ivan Podyomov is sinds augustus 2016 solohoboïst van het Koninklijk Concertgebouworkest. Eerder vervulde hij die functie bij de Bamberger ­Symphoniker en bij MusicAeterna. Gastaanvoerder was hij bij het Orchestra Mozart, het Mahler Chamber Orchestra en het Lucerne Festival Orchestra.

De Russische hoboïst studeerde bij Ivan Poesjetsjnikov aan de Gnessin Special Music School en de Gnessin Staatsacademie voor Muziek in Moskou, en voltooide zijn opleiding van 2006 tot 2011 bij Maurice Bourgue aan het conservatorium van Genève. Hij won onder meer de ARD-Musikwettbewerb in München (2011), het Concours de Genève (2010), de Sony Oboe Competition in Japan (2009) en het internationale muziekconcours van de Praagse Lente (2008).

Ivan Podyomov soleerde bij het ­Deutsches Symphonie-­Orchester Berlin, het ­Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks, de Bamberger ­Symphoniker, het Tokyo Philharmonic Orchestra, het Münchner Kammerorchester en het Academisch Symfonieorkest van Sint-­Petersburg. Bij het Concertgebouworkest trad hij als solist op in Richard Strauss’ Hoboconcert (maart 2020), Haydns ­Sinf­onia concertante (oktober 2021) en Connessons Les belles heures (april 2025).

Kamermuziek speelde Ivan Podyomov met het Hagen Quartett, de pianisten Lars Vogt en Olga Pashchenko, klarinettiste Sabine Meyer en fluitist Jacques Zoon, en in de Kleine Zaal was hij eerder te beluisteren in een Close-up-­concert met oudemuziekpionier Trevor Pinnock. Ivan Podyomov geeft les aan de Musikhochschule in Luzern.

Emily Beynon is solofluitiste van het Concert­gebouworkest sinds 1995. Ze studeerde aan de Royal Academy of Music in Londen bij William Bennett en bij Alain Marion in Parijs. Als solist trad ze op met onder meer het Concertgebouworkest, het Philharmonia Orchestra, de orkesten van de BBC, het NHK Symphony ­Orchestra Tokyo en de Academy of St. Martin-in-the-Fields.

Kamermuziek speelt ze vaak met haar zus, harpiste ­Catherine Beynon, en pianist Andrew West. Ook werkte ze samen met bijvoorbeeld het Nash Ensemble, het Škampa Kwartet, Steven Isserlis, Felicity Lott, Jean-Yves Thibaudet en het Brodsky Quartet. Emily Beynon speelt graag heden­daagse muziek.

Onder anderen John Woolrich, Sally Beamish, Jonathan Dove, Errollyn Wallen en Roxanna ­Panufnik schreven nieuw werk voor haar. In 2008 bracht Universal Edition het boek Flute Project: new pieces for flute solo uit, waarvoor Emily Beynon samenwerkte met ­Matthieu Dufour, Kazushi Saito en ­Emmanuel Pahud. Ze nam elf cd’s op, waarvan Flute & Friends tot stand kwam dankzij de Prix de Salon, uitgekeerd door de business club van het Concertgebouworkest.

Emily Beynon is sinds 1992 gast­docent aan de Royal Academy of Music en gaf ook les aan de conservatoria van Den Haag en Amsterdam. In 2009 richtte ze samen met Suzanne Wolff de Nederlandse Fluit Academie (Neflac) op, die cursussen en concerten voor Nederlands jong talent en jonge internationale professionals organiseert.