Bachs Weihnachtsoratorium door het Nederlands Kamerkoor en Concerto Köln

Het Nederlands Kamerkoor voert repertoire uit van de vroege Middeleeuwen tot de muziek van morgen. Het werkt samen met acteurs, dansers, dj’s en vj’s, componisten, dichters en wetenschappers. Het koor won in 2017 De Ovatie van de VSCD voor het programma Via Crucis onder leiding van Reinbert de Leeuw, en in 2019 won het de Rotterdamse Operadagen Award.

Vanuit zijn thuisbasis in Utrecht zet het Nederlands Kamerkoor zich in voor een bloeiende koorwereld met onder meer het traineeship NKK NXT voor jonge professionals en de Zing­dagen voor amateurkoren. Oprichter Felix de Nobel was chef-dirigent van 1937 tot 1972; hij gaf opdrachten aan componisten als Francis Poulenc en Frank Martin.

Opvolgers waren Hans van de Hombergh (1972-1976), Kerry Woodward (1977-1980), Uwe Gronostay (1988-1997), Tõnu Kaljuste (1998-2000), Stephen Layton (2002-2005) en Risto Joost (2011-2015). Sinds 2015 is Peter Dijkstra chef-­dirigent. De laatste decennia werden compositieopdrachten verleend aan onder anderen David Lang, Michel van der Aa, Sofia Goebaidoelina, James MacMillan en Caroline Shaw. De vorige samenwerking met het Concertgebouworkest betrof Bachs Matthäus-Passion onder Riccardo Minasi in april 2025.

Concerto Köln, dat bestaat sinds 1985, is gespecialiseerd in muziek van de achttiende en vroege negentiende eeuw. Behalve in thuisstad Keulen is het orkest met regelmaat te beluisteren in de bekende concertzalen wereldwijd. Hoogtepunt was afgelopen maart een Amerikaanse tournee, inclusief een concert in Carnegie Hall in New York, met sopraan Jeanine De Bique; eerder brachten ze samen het album Mirrors uit (Opus Klassik 2022).

Een mijlpaal was Das Rheingold van Wagner in een historisch geïnformeerde interpretatie in november 2021 in Keulen en Amsterdam met eredirigent Kent Nagano, dit jaar gevolgd door nieuwe Wagner-opvoeringen in Dresden.

De artistieke leiding van Concerto Köln ligt in handen van Alexander Scherf; concertmeesters zijn Mayumi Hirasaki, Evgeny Sviridov en Shunske Sato. Het orkest werkt met koren als Collegium Vocale Gent en het RIAS Kammerchor Berlin en solisten als Cecilia Bartoli, Andreas Scholl, Julia Lezhneva en Martin Fröst. De discografie telt meer dan 75 opnames, waarvan sommige zijn onderscheiden met de Grammy Award, de Diapason d’Or en de MIDEM Classical Award.

Het laatste optreden in de Eigen Programmering van Het Concertgebouw was Het Zondagochtend Concert van 21 april 2019. De komst van het orkest in 2020 voor Bachs Weihnachtsoratorium kon vanwege de pandemie niet doorgaan.

Peter Dijkstra studeerde koor­directie, orkestdirectie en solozang in Den Haag, Keulen en Stockholm. Met de Kersjesprijs 2002 en de Eric Ericson Award 2003 kwam zijn internationale carrière op gang.

Van 2005 tot 2016 was hij artistiek leider van het Chor des Bayerischen Rundfunks in München en van 2007 tot 2018 chef-­dirigent van het Zweeds Radio Koor, waar hij eredirigent bleef. In 2015 werd hij, na lang eerste gastdirigent te zijn geweest, chef-dirigent van het Nederlands Kamerkoor, en in 2018 ook eerste gastdirigent van het Groot Omroepkoor.

Sinds 2022 is hij bovendien opnieuw artistiek leider van het Chor des ­Bayerischen Rundfunks. Naast zijn ­vaste verbintenissen is Peter Dijkstra een veelgevraagde gast bij gerenommeerde koren als het RIAS Kammerchor Berlin, de WDR, MDR en NDR Rundfunkchöre, de BBC Singers en het Ests Philharmonisch Kamerkoor.

Ook het ­Scottish Chamber Orchestra, het Zweeds Radio Orkest, het Japan ­Philharmonic Orchestra, het Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra, verschillende Nederlandse orkesten en gespecialiseerde barokensembles engageerden hem.

Peter Dijkstra leidde premières van Esa-Pekka Salonen, Lera Auerbach, Einojuhani Rautavaara, ­Caroline Shaw en JacobTV, en is een pleitbezorger voor jong compositietalent in de ­koormuziek. Hij geeft regelmatig dirigentenmasterclasses, was van 2016 tot 2020 verbonden aan de Hochschule für Musik in Keulen en doceert sinds najaar 2023 koordirectie aan de Hochschule für Musik in Neurenberg.

Ilse Eerens studeerde aan het Lemmensinstituut in Leuven en bij Jard van Nes aan de Nieuwe Opera Academie in Amsterdam en Den Haag. Ze won prijzen op het Internationaal Vocalisten Concours ’s-Hertogenbosch 2004 en het ARD Concours 2006 in München.

Ze is een graag geziene gast aan De Munt in Brussel, in rollen van Mozart, Rossini en Verdi maar bijvoorbeeld ook in Ligeti’s Le grand macabre – dat ze ook zong in het Teatro Colón in Buenos Aires, de opera van Rome en het Adelaide Music Festival.

Ilse Eerens was te gast op de Festspiele van Salzburg (Mozart) en Bregenz (HK ­Gruber), bij de opera­gezelschappen van Lyon (Zemlinsky, Honegger, Janáček) en Tokio (Hosokawa), aan het Royal Opera House Covent Garden in Londen en aan het Theater an der Wien. Op het concertpodium werkte ze met het Beethovenorchester Bonn, Basel Sinfonietta, het Amsterdam Baroque Orchestra and Choir, het Gulbenkian Orchestra, ­Philippe Herreweghe en het Symphonieorchester des Bayerischen Rundfunks en Riccardo Muti.

In Het Concertgebouw zong Ilse Eerens meermaals bij het Orkest van de Achttiende Eeuw, onder meer in Mozarts Così fan tutte in 2013 en Der Schauspieldirektor/Die Zauberflöte in 2021. In 2023 soleerde ze er in Bachs Weihnachtsoratorium bij het Nederlands Kamerkoor onder leiding van Peter Dijkstra.

Anke Vondung studeerde in Mann­heim bij Rudolf Piernay. Ze begon haar loopbaan als lid van het vaste ensemble van het Tiroler Landes­theater in Innsbruck.

Vanaf 2000 debuteerde ze in operatheaters in onder meer München, Berlijn, Dresden, Palermo, Genève, Parijs, Amsterdam en San Diego en op de festivals van Salzburg en Glyndebourne.

Van 2003 tot 2006 was ze ensemble­lid van de Staatsoper Dresden, waarmee ze sindsdien nauwe banden onderhoudt. In 2007/2008 was Anke Vondung voor het eerst te gast bij de Metropolitan Opera in New York. Ze soleerde bij een reeks bekende orkesten, onder leiding van dirigenten als Gerd Albrecht, Marc Albrecht, Edo de Waart, James Conlon en James Levine.

In de Kleine Zaal verzorgde ze in 2013 samen met andere solisten een Schubertiade; in de Grote Zaal was ze voor het laatst te beluisteren in het Weih­nachtsoratorium in 2016, met het RIAS Kammerchor en het Freiburger Barockorchester.

De Amerikaanse tenor Zachary Wilder begon zijn studie in Rochester, New York en vestigde zich in Frankrijk toen dirigent William Christie hem uitnodigde voor Le Jardin des Voix, de academie van Les Arts Florissants.

De zanger soleerde ook bij de Nederlandse Bachvereniging (Bachs Matthäus-Passion in 2022, onder meer in Het Concertgebouw), L’Arpeggiata, il Pomo d’Oro, Le Concert d’Astrée, de Capella Cracoviensis, het Bach ­Collegium Japan, de Handel & Haydn Society en het Boston Early Music Festival.

Hij zingt graag oratoria en concerten, en voelt zich evenzeer thuis op het operapodium. Zo was hij te gast aan de theaters van Wenen, Versailles, Montpellier (Sartorio’s L’Orfeo onder leiding van Philippe Jaroussky), Drottningholm en Amsterdam (Le lacrime di Eros met Pygmalion en Raphaël Pichon) en op het Festival d’Aix-en-Provence (­Cavalli).

In symfonisch repertoire (Walton, Britten) trad Zachary Wilder op met het Royal Philharmonic Orchestra en de orkesten van San Francisco en Saint Louis. Op het Festival Musica in Straatsburg en in de Philharmonie de Paris vertolkte hij de rol van Mark in Frank Zappa’s 200 Motels. In Het Concertgebouw was Zachary Wilder onder meer te beluisteren in Bachs ­Weih­nachtsoratorium met het Nederlands Kamerkoor en Peter Dijkstra in 2023 en 2025.

Na zijn studie bij Heiner Eckels en Thomas Quasthoff vestigde ­Andreas Wolf zijn naam in zalen als de Philharmonie de Paris, het Barbican Center in Londen, de Philharmonie in Berlijn, het Lincoln Center in New York en de Herkulessaal in München.

Tot zijn opera-­engagementen van de ­afgelopen seizoenen behoren Mozarts Così fan ­tutte bij het Teatro Real in Madrid, De Munt in Brussel en de Wiener Fest­wochen, Don Giovanni aan De Munt en het Staatstheater Stuttgart, Le nozze di Figaro in Madrid en aan de Opéra National du Rhin en Die Zauberflöte aan het Grand Théâtre de Genève.

Met de Staatsoper München heeft de Duitse bas-bariton een hechte band: hij stond er onder meer in Bizets Carmen, Richard Strauss’ ­Ar­iadne auf Naxos en ­Schrekers Die Gezeichneten. In Händels Serse tourde hij met il Pomo d’Oro. Lied­recitals geeft Andreas Wolf met pianist Kit Armstrong.

In Het Concertgebouw was hij onder meer te horen in Bachs Matthäus-Passion – met de Nederlandse Bachvereniging, het Nederlands Kamerorkest en het Amsterdam Baroque Orchestra & Choir – en diens Weihnachtsoratorium met het Nederlands Kamerkoor en Concerto Köln. In oktober 2024 zong hij in Händels oratorium Esther met het Amsterdam Baroque Orchestra & Choir ter gelegenheid van Ton Koopmans tachtigste verjaardag, en in een programma met werken van Bach en Händel door het het Concertgebouworkest. Op 2 april jongstleden was hij in de Grote Zaal een van de solisten in Beethovens Negende symfonie door het Symfonieorkest Vlaanderen en het Estonian Philharmonic Chamber Choir.