Ammodo Masterclass dirigeren bij het Concertgebouworkest
Koninklijk Concertgebouworkest
Paavo Järvi dirigent
Christian Thielemann heeft om gezondheidsredenen helaas moeten afzeggen. In zijn plaats leidt Paavo Järvi de Ammodo Masterclass.
masterclass-deelnemers:
Sebastián Almánzar dirigent
Zofia Kiniorska dirigent
Swann Van Rechem dirigent
Dayner Tafur-Diaz dirigent
De masterclass wordt op alle drie de dagen vanaf ca. 19.00 uur gestreamd via concertgebouworkest.nl en het YouTube-kanaal van het orkest.
Ook interessant:
- De vier deelnemende dirigenten over de Ammodo Masterclass
AMMODO MASTERCLASS DIRIGEREN
Gedurende deze driedaagse masterclass komen (passages uit) de volgende werken aan bod:
Richard Wagner (1813-1883)
Voorspel en Isoldens Liebestod uit ‘Tristan und Isolde’ (1856-59)
Ludwig van Beethoven (1770-1827)
Symfonie nr. 2 (1801-02)
Adagio molto – Allegro con brio
Larghetto
Scherzo: Allegro
Allegro molto
Franz Liszt (1811-1886)
Mazeppa (1826, orkestratie 1850)
symfonisch gedicht nr. 6
Allegro agitato
Andante — Allegro — Allegro marziale
eerste uitvoering door het Concertgebouworkest
pauze ± 11.15 uur
einde ± 13.00 uur
Toelichting
Toelichting
Door Martijn Voorvelt
Jonge en staan voor bijzondere uitdagingen. Na de opleidingsfase kan het dirigeren van een orkest alleen verder worden ontwikkeld in de praktijk. Het werken met een professioneel orkest van hoog niveau is dan uiterst waardevol, evenals de begeleiding van een ervaren meester.
Tijdens de Ammodo Masterclass worden vier talentvolle jonge dirigenten gedurende meerdere dagen onderwezen door een vooraanstaande maestro terwijl ze de kans krijgen het Concertgebouworkest te leiden. De masterclass is van onschatbare waarde voor de deelnemende dirigenten, maar ook voor iedere musicus en muziekliefhebber die meer wil weten over de fascinerende interactie tussen dirigent en orkest. De Ammodo Masterclass biedt een unieke kans om dit van dichtbij mee te maken – in de zaal of vanaf ca. 19.00 uur via streaming.
Sinds de eerste editie in 2012 door toenmalig chef-dirigent Mariss Jansons is de Ammodo Masterclass wereldwijd uitgegroeid tot een begrip. Nu is de beurt aan Paavo Järvi om iets van zijn kennis en ervaring te delen met de volgende generatie. Onder zijn leiding dirigeren alle deelnemers het orkest in een gevarieerde selectie werken uit het symfonische repertoire. Paavo Järvi geeft aanwijzingen en adviezen over muzikale ideeën, slagtechniek, repetitietechniek, luistervaardigheid, communicatie en leiderschap. De jonge dirigenten krijgen daarnaast adviezen van musici van het Concertgebouworkest.
Richard Wagner (1813-1883)
Vorspiel und Liebestod
Door Martijn Voorvelt
Richard Wagner baseerde zijn Tristan und Isolde op een middeleeuws liefdesverhaal. Ridder Tristan uit Cornwall en prinses Isolde uit het rivaliserende Ierland biechten onder invloed van een liefdesdrankje hun ware gevoelens voor elkaar op, hoewel Isolde moet trouwen met Tristans oom, koning Marke. Tristan en Isolde kunnen elkaar niet weerstaan; in het tweede bedrijf van Wagners epos ontmoeten ze elkaar in het geheim. Ze worden ontdekt door Tristans vermeende vriend Melot, die Tristan uitdaagt voor een duel. De held raakt dodelijk gewond en sterft uiteindelijk in Isoldes armen, waarna zij hem volgt in de dood.
Wagner voegde het begin van de opera en de muziek van Isoldes ‘Mild und leise’ samen tot een orkestwerk, dat een zeer succesvol zelfstandig leven leidt in de concertzaal. In het Voorspel klinkt het smachtende, hypnotiserende en indertijd choquerende ‘Tristan-’, dat zó moeilijk te duiden is binnen de klassieke tonaliteit dat het al anderhalve eeuw leidt tot felle musicologische debatten. Wagner heeft in deze prelude naar eigen zeggen ‘angstige zuchten, hoop en angsten, klaagzangen en verlangens, gelukzaligheid en kwelling’ willen verklanken. Na twee noten in de ’s en contrabassen begint het extatische Isoldens Liebestod, waarin Isolde de dood viert als de vervolmaking van haar liefde voor Tristan. Wagner noemde dit deel Verklärung – gedaanteverandering. Isolde wordt ‘meegesleept op de top van het , langs de treurende toeschouwers, om zich bij Tristan te voegen in de enorme golf van de adem van de wereld... Nacht en Dood en Liefde zijn één.’ Aldus Richard Wagner.
Ludwig van Beethoven (1770-1827)
Symfonie nr. 2
Door redactie
In de zomer van 1801 ging het Ludwig van Beethoven op professioneel vlak voor de wind. Een jaar eerder had hij met de Eerste symfonie zijn officiële Weense debuut gemaakt in het Burgtheater en inmiddels werkte hij al aan zijn Tweede. De aristocratische high-society droeg hem op handen, maar als overtuigd revolutionair wilde Beethoven ook de ‘gewone burgers’ met zijn muziek verheffen.
Door bij de première van de Tweede symfonie in april 1803 in het nieuwe Theater an der Wien ook zijn Weens-klassieke Eerste nog eens op het programma te zetten, kon een stampvolle zaal ter plekke de verschillen horen. Prompt roemde de pers het oudere werk om zijn ‘ongedwongen lichtheid’, ten koste van de ‘vergezocht nieuwe’ Tweede symfonie. Later zou men zich realiseren dat Beethoven hier zijn eigen orkestklank had ontdekt en met de verschillende instrumentengroepen het ‘klassieke’ spel met ’s en motieven naar een hoger niveau tilde.
Het lijkt tegenstrijdig, maar in deze artistieke vlucht omhoog vormde Beethovens toenemende slechthorendheid een cruciale factor. Niet treuren, maar ‘het noodlot bij de strot grijpen’ en rigoureus voor de kunst kiezen, luidde Beethovens voornemen. Deze typerende houding bepaalt het karakter van de Tweede symfonie. Met zijn vier delen en een langzame inleiding verloopt ze geheel volgens klassiek-symfonische lijnen, maar intussen verraden krachtige en en obsessieve herhalingen Beethovens rusteloze energie. De snelle Franse in het tweede thema van het eerste deel herinnert aan Beethovens revolutionaire sympathieën. In deze context zou een galante, aristocratische – tot dan toe standaard als derde deel – misplaatst zijn geweest: Beethoven ruilde het probleemloos in voor het temperamentvolle . De Tweede symfonie is een klinkend zelfportret: de ruim dertigjarige componist ten voeten uit.
Franz Liszt (1811-1886)
Mazeppa
Door Martijn Voorvelt
Mazeppa is het zesde van twaalf symfonische gedichten die Franz Liszt schreef tussen 1848 en 1858 (een dertiende volgde veel later). In dit destijds nieuwe genre wordt de vorm bepaald door een buitenmuzikaal gegeven, een ‘programma’. In het geval van Mazeppa is dat het gelijknamige gedicht van Victor Hugo uit Les Orientales (1929) dat op zijn beurt geïnspireerd was door een epos van Lord Byron uit 1818. Mazeppa is een Oekraïense edelman die in dienst treedt van de koning van Polen. Vanwege zijn liefdesaffaire met een Poolse hertogin wordt Mazeppa gestraft: naakt aan een paard gebonden wordt hij teruggestuurd naar zijn thuisland. Het paard sterft tijdens de rit, waarna Mazeppa gered wordt door Oekraïense kozakken. Onder zijn leiding boeken zij victorie op het slagveld.
Het symfonische gedicht is onderverdeeld in twee secties van gelijke lengte. Na een uitgebreide, stormachtige introductie introduceren de lage koperblazers het hoofdthema van de held, in nogal tragische vorm. Het ondergaat allerlei gedaanteveranderingen, die overeenkomen met de diverse situaties en Mazeppa’s emoties. Zijn helse rit eindigt met een decrescendo in de en een veelbetekenende stilte. Dan volgt het tweede gedeelte, waarin Mazeppa wordt gevonden (de verbazing van de kozakken is te horen in de strijkers en de individuele solo’s van onder meer en ) en tot leider wordt gekozen (ten). Met de overwinning op het slagveld krijgt het hoofdthema een uitermate heldhaftig karakter.
Biografie
Koninklijk Concertgebouworkest, orkest
Al 137 jaar brengt het Koninklijk Concertgebouworkest muziek tot leven. Het Amsterdamse orkest wordt wereldwijd geroemd om zijn unieke klank en zijn veelzijdige repertoire en heeft het voorrecht om met de meest vooraanstaande en en solisten te mogen samenwerken. Klaus Mäkelä, met wie sinds 2020 een hechte band bestaat, wordt in 2027 chef-dirigent. Zijn voorgangers waren Willem Kes, Willem Mengelberg, Eduard van Beinum, Bernard Haitink, Riccardo Chailly (sinds 2004 conductor emeritus), Mariss Jansons en Daniele Gatti. Iván Fischer is honorair gastdirigent.
Jaarlijks geeft het orkest zo’n 130 concerten. Thuis, in Het Concertgebouw, maar ook in de meest prestigieuze concertzalen wereldwijd. Daarmee is het Concertgebouworkest een ambassadeur voor Nederland. Hare Majesteit Koningin Máxima is beschermvrouwe van het orkest.
Vanaf het begin is veel samengewerkt met componisten. Zo dirigeerden Richard Strauss, Gustav Mahler, Arnold Schönberg en Igor Stravinsky zelf meer dan eens het Concertgebouworkest. Jaarlijks gaan meerdere opdrachtwerken in première.
Het orkest ziet het als zijn verantwoordelijkheid om de kracht van symfonische muziek door te geven. Via de Academie van het Concertgebouworkest en het internationale jeugdorkest Young delen orkestmusici hun kennis, ervaring en liefde voor het vak met volgende generaties. Voor veelbelovende en zijn er de Ammodo Masterclass en het Bernard Haitink Associate Conductorship. Met vernieuwende concertvormen en uitvoeringen buiten de concertzaal inspireert het orkest nieuwe luisteraars.
Het grootste deel van de inkomsten haalt het Concertgebouworkest uit concerten in binnen- en buitenland. Het orkest is dankbaar voor de steun die het ontvangt van zijn publiek, het Ministerie van OCW, de gemeente Amsterdam, global partners ING, Booking.com en The Magnum Ice Cream Company, en vele sponsoren, fondsen en donateurs wereldwijd.
Bekijk hier alle musici van het Koninklijk Concertgebouworkest
Paavo Järvi, dirigent
Paavo Järvi studeerde directie in zijn geboorteland Estland, aan het Curtis Institute of Music in Philadelphia en bij Leonard Bernstein in Los Angeles. Sinds het seizoen 2019/2020 is hij chef- van het Tonhalle-Orchester Zürich. In het verleden had Paavo Järvi vergelijkbare posities bij het NHK Symphony Orchestra in Tokio, het Orchestre de Paris, het hr-Sinfonieorchester Frankfurt, het Cincinnati Symphony Orchestra en het Malmö .
Sinds 2004 is hij artistiek leider van Die Deutsche Kammerphilharmonie Bremen, en bij het Nationaal Symfonieorkest van Estland is hij artistiek adviseur. Ieder seizoen sluit de af met een week van uitvoeringen en masterclasses op het Pärnu Music Festival in Estland, dat hij in 2011 heeft opgericht.
Paavo Järvi ontving tal van prijzen en onderscheidingen, waaronder de Orde van de Witte Ster (2013) en de Orde van Verdienste (2021) van de Republiek Estland. Zowel Diapason als Gramophone riepen hem in 2017 uit tot Artist of the Year en in september 2019 werd hij verkozen tot Opus Klassik Conductor of the Year. Opnamen onder zijn leiding van werken van Sibelius, Grieg en Tsjaikovksi waren goed voor Grammy Awards.
Als gastdirigent is Paavo Järvi actief met gezelschappen als de Berliner en Wiener Philharmoniker, de Staatskapelle Dresden, het Gewandhausorchester Leipzig en de New York Philharmonic. Sinds zijn debuut bij het Concertgebouworkest in 2004 keerde hij met grote regelmaat terug, zoals in november 2019 voor concerten in Amsterdam en op tournee in Taiwan en Japan. In juni 2023 leidde hij de Ammodo Masterclass Dirigeren. Bij de meest recente samenwerking, in april en mei 2025, stonden werken van Mägi, Saint-Saëns en Stravinsky op het programma.
Sebastián Almánzar, dirigent
Sebastián Almánzar uit Colombia werd aanvankelijk opgeleid als koorzanger en koordirigent. In 2012 begon hij zijn studie orkestdirectie bij Cecilia Espinosa en Alejandro Posada aan de EAFIT-Universiteit in Medellín, waar hij werkte met het EAFIT , het Iberacademy Orchestra en het Medellín Filharmonisch Orkest.
Vanaf 2018 studeerde hij bij Simeon Pironkoff aan de Universität für Musik und darstellende Kunst in Wenen. Bij het behalen van zijn masterdiploma in 2023 leidde hij het ORF Radio-Symphonieorchester in de Musikverein. Sebastián Almánzar stond ook voor het Orchestre Philharmonique Royal de Liège en het Aarhus Symfonieorkest.
Masterclasses volgde hij bij Andres Orozco-Estrada, Marin Alsop, Roberto Gonzales-Monjas, Olivier Grangean en Philippe Augin.
Dit seizoen was Sebastián Almánzar werkzaam als assistent van Marie Jacquot bij de Wiener Symphoniker en het Basque National Orchestra, en in een productie van Haydns Die Schöpfung bij de Opéra national de Lorraine.
Sebastián Almánzar won prijzen op diverse concoursen, waaronder het concours van het Orquesta Sinfónica Nacional de Colombia in Bogotá in 2017 en 2019. In februari 2020 won hij de tweede prijs op de European Union Conducting Competition in Bulgarije.
Zofia Kiniorska, dirigent
Zofia Kiniorska is een Poolse . Op haar zesde begon ze haar muziekopleiding met pianolessen. In 2021 sloot ze haar masterstudie symfonie- en directie aan de Chopin University of Music in Warschau af.
In seizoen 2022/2023 was Zofia Kiniorska huisdirigent van het Varsovia dankzij een beurs van het Pools Nationaal Instituut voor Muziek en Dans. In 2022 leidde ze het oudejaarsconcert van het Warschau Filharmonisch Orkest. In 2023 nam ze deel aan de Gstaad Conducting Academy.Momenteel is ze assistent-dirigent bij het operahuis van Poznań.
Zofia Kiniorska won verschillende prijzen, waaronder de publieksprijs tijdens de Conductors' Academy met het Tonhalle-Orchester Zürich onder Paavo Järvi in 2022, en behaalde tijdens zowel de Premio Guido Cantelli in 2022 als de 2023 Donatella Flick Conducting Competition in Londen de halve finale.
Tijdens een masterclass met Marin Alsop in 2021 werkte Zofia Kiniorska met het Pools Nationaal Radio- in Katowice. Ook bij Paavo Järvi, Johannes Schlaefli, Mirga Gražinytė-Tyla, Neeme Järvi, Jaap van Zweden en Kristjan Järvi volgde ze masterclasses.
Dayner Tafur-Díaz, dirigent
In oktober 2023 sprong Dayner Tafur-Díaz internationaal in het oog toen hij de German Conducting Award won. Een jaar eerder won hij de eerste prijs op het Concours voor dirigenten van de Opéra Royal de Wallonie-Liège.
Dayner Tafur-Díaz begon zijn muziekopleiding in zijn geboorteland Peru als tist, en deed al op jonge leeftijd ervaringen op als tijdens een orkestproject.
In 2017 verhuisde hij naar Duitsland om Knut Andreas te assisteren bij het dirigeren van ensembles en jeugdorkesten aan het Berlijnse Georg-Friedrich-Händel-Gymnasium als onderdeel van een vrijwilligersservice.
In 2018 begon Dayner Tafur-Díaz zijn directiestudie aan de Berufsfachschule für Musik Mittelfranken, waar hij zich onder leiding van Uwe Münch specialiseerde in orkestdirectie. Sinds oktober 2019 studeert hij bij Rasmus Baumann aan de Hochschule für Musik und Darstellende Kunst in Stuttgart, en in 2023 ontving hij een beurs voor het Forum Dirigieren van de Deutscher Musikrat.
Hij werkte met onder meer het Orchestra del Teatro Comunale di de Bologna, de Stuttgarter Philharmoniker, Philharmonie Baden-Baden en het door de Peruaanse tenor Juan Diego Flórez opgerichte Sinfonía por el Perú.
Swann Van Rechem, dirigent
De in Lille geboren Swann Van Rechem trok in 2023 internationaal de aandacht toen hij de eerste prijs, de publieksprijs en de orkestprijs won op het Besançon International Competition for Young Conductors.
Oorspronkelijk werd Swann Van Rechem opgeleid als er. Hij studeerde orkestdirectie bij Jean-Sébastien Béreau in Parijs en bij Antony Hermus, Karel Deseure, en Ed Spanjaard aan het Conservatorium van Amsterdam. Momenteel volgt hij een masterstudie bij Nicolás Pasquet en Ekhart Wycik aan de Hochschule für Musik Franz Liszt in Weimar.
Recente en komende hoogtepunten zijn optredens met het MDR-Sinfonieorchester, het Orchestre National de Lille, het Noord-Nederland Orkest, de Jenaer Philharmonie en het Filharmonisch Orkest van Hradec Králové. Ook nam hij deel aan producties bij de Opéra de Nantes, de Opéra de Rouen Normandie, Opera Ballet Vlaanderen en het Deutsches Nationaltheater Weimar.
Swann Van Rechem heeft een passie voor hedendaagse muziek. Hij is oprichter van het kamerorkest Les Parnassiens voor vroeg-twintigste-eeuws repertoire. Dankzij de enbeurs van het Lucerne Festival 2021 werkte hij met componisten als Wolfgang Rihm, Dieter Ammann en Enno Poppe, en dirigeerde hij meerdere premières.
In februari 2024 werd hij door Victoires de la Musique Classique genomineerd als 'openbaring' in de categorie dirigenten, naast Marie Jacquot en Léo Margue.





