Artikelen

'Hij is pas vijftien. Alsjeblieft, doe het niet, zegt iedereen. Maar niets of niemand kan hem tegenhouden. Want ook Petja wil ze mores leren, die Fransen.'

Hij wordt geroemd en verguisd vanwege zijn eigenzinnige aanpak van de klassieke meesterwerken. ‘Een fabeltje,’ vindt dirigent Teodor Currentzis, ‘ik doe enkel wat de componist wil.’

Marius Flothuis, voormalig artistiek leider van het Concertgebouworkest, publiceerde in 1954 een vurig betoog voor het vieren van de vrede. 'Het lijkt wel alsof de Nederlander bevreesd is eens ronduit te juichen, vrolijk te zijn, te tonen dat hij zich gelukkig voelt.'

Componist Karl Amadeus Hartmann (1905-1963) kon en wilde geen muziek componeren zonder zijn humanistische levensvisie uit te dragen. De prijs die hij ervoor betaalde: twaalf jaar lang geen uitvoeringen in eigen land.

Nora Fischer brengt met popgitarist Marnix Dorrestein een album vol muziek recht uit de zeventiende eeuw, geschikt voor liefhebbers van klassiek én van rustige popmuziek. Een aria uit de vroege Barok is namelijk 'net een soort jazzliedje'. 

1942. Bij de deur van Het Concertgebouw hangt een bordje 'voor Joden verboden'. Maar tot grote woede van weekblad ‘De Storm SS’ staan toelichtingen op concerten nog steeds bol van Joodse componisten en musici. Bewuste stellingname?

Oorlog plaatst componisten voor een lastig dilemma: hoe zet je het gruwelijke om in muziek? Misschien leent muziek zich wel veel beter voor verzet, vrede en vrijheid, blijkt uit de Europese muziekgeschiedenis. Een essay.

Oudere orkestleden hebben het vaak over vroeger; geen verliefdheid is zo overdonderend als die allereerste. Gelukkig was vroeger niet álles beter.

Terwijl in de Grote Zaal wordt gerepeteerd, worden in de foyers kopjes gestapeld, flesjes aangevuld, lampen vervangen en stoelen verplaatst. Een groep jubileum-aandeelhouders verzamelt zich  om op uitnodiging van Het Concertgebouw Fonds een kijkje achter de schermen te nemen.

De muziek van het Australische trio The Necks is niet onder één ­noemer te vangen. ‘De muziek wordt als een wezen dat in de ruimte hangt en dat we voeden, maar verder met rust laten.’ Even voorstellen.

De serie-B van het Koninklijk Concertgebouworkest heeft een lange geschiedenis. Maar hoe is de serie ooit begonnen? En waarin verschilde het abonnementsconcert in de begindagen van het orkest met dat van nu? Een terugblik op de origines van een grote traditie.

'Ben ik de enige die zich pas een beetje gewonnen geeft aan het wel erg blijmoedige C groot waarmee de luisteraar zo plompverloren uit het betoverende schimmenrijk van de inleiding wordt verjaagd?' 

Franz Welser-Möst verheugt zich op het weerzien met het Koninklijk Concertgebouworkest. Na Mozart en Bruckner bij zijn debuut in 2016 duikt hij nu met het orkest in de muziek van Beethoven. ‘Ik vind het heerlijk om kennis te delen.'

'Het scenario wilde dat Brahms en Clara een verhouding kregen en wat is dan handiger dan ze op hetzelfde adres te laten wonen? Kon Brahms ook nog op de kinderen passen.'

­

Wat staat er in seizoen 18/19 op de agenda in Het Concertgebouw? Veel grote namen, en vooral véél vrouwen. We hebben de hoogtepunten op een rij gezet.

Terug bij het Koninklijk Concertgebouworkest: Riccardo Chailly. De Italiaanse dirigent gaat het orkest voor in Stravinsky en Sjostakovitsj. Voor veel Russische componisten heeft hij een voorliefde, vertelt de maestro met een sonore basstem vanuit Milaan.