Artikelen

De serie-B van het Koninklijk Concertgebouworkest heeft een lange geschiedenis. Maar hoe is de serie ooit begonnen? En waarin verschilde het abonnementsconcert in de begindagen van het orkest met dat van nu? Een terugblik op de origines van een grote traditie.

'Ik had mezelf in gedachten al ingedeeld voor dit programma.  De bekende balletmuziek van Stravinsky vind ik geweldig en de eerste hoornpartij is heel dankbaar en technisch uitdagend.'

Lahav Shani maakte in 2016 een droomdebuut bij het Rotterdams Phiharmonisch Orkest, dat hem na één concert en een unaniem juichende enquête onder orkest-leden meteen vroeg Yannick Nézet-Séguin per seizoen 2018/19 op te volgen. Sindsdien dirigeerde hij ook het Concertgebouworkest. ‘Vriendschappelijke rivaliteit is gezond.’

Terug bij het Koninklijk Concertgebouworkest: Riccardo Chailly. De Italiaanse dirigent gaat het orkest voor in Stravinsky en Sjostakovitsj. Voor veel Russische componisten heeft hij een voorliefde, vertelt de maestro met een sonore basstem vanuit Milaan.

Nicolas Altstaedt speelt op 9 februari in zijn eigen Spotlight-serie alle zes cellosuites van Johann Sebastian Bach. Op 24 mei herhaalt hij er twee in de serie Iconen. Hij duikt voor Preludium in de noten.

Tweede violiste in het Concertgebouworkest Anna de Vey Mestdagh laat in haar maandelijkse column voor Preludium weten wat haar zoal bezighoudt. Deze maand: New York.

Krijgt een mens zijn talenten gratis en voor niets mee in zijn DNA of is er meer aan de hand? Blokfluitiste Lucie Horsch en haar broer, violist Caspar, proberen die vraag te beantwoorden: ‘Het is 95% opvoeding en hooguit 5% genen.’

Louise Nanning en Paul van Ditzhuyzen reisden in oktober mee naar Turijn voor een concert van het Koninklijk Concertgebouworkest. Met hun gift kreeg een aantal jonge Italiaanse musici de kans mee te spelen in het kader van Side by Side.

Het Franse dagblad Le Figaro noemde pianist/componist Fazil Say ­‘zonder twijfel een van de grote kunstenaars van de eenentwintigste eeuw’. Zo’n stellige claim maakt nieuwsgierig. Preludium stelt hem (én Candida Thompson) een paar vragen.

Ontvoerd, verminkt en weggemoffeld. Het overkwam Max Bruchs 'Concert voor twee piano’s'. Twee Amerikaanse diva's bewerkten het aan hen opgedragen concert tot er bijna niets meer van over was.

Het gaat Nora Fischer voor de wind: dit seizoen tekende ze bij Universal en werd ze geselecteerd voor de ECHO Rising Stars-tour. Niet slecht voor iemand die vastliep op het conservatorium en volledig haar eigen weg is gegaan.

Niet eerder stond dirigent Matthias Pintscher voor het orkest; ook stond niet eerder een compositie van hem op de lessenaars. Deze maand dirigeert hij zijn eigen Mar’eh en muziek van Debussy, Escher en Takemitsu. Een dubbeldebuut om naar uit te kijken.

‘Iedereen is muzikaal.’ Schrijft Henkjan Honing, onderzoeker aan de Universiteit van Amsterdam. Maar in de praktijk lijken sommige families een stuk muzikaler dan andere. In februari was het regelmatig familiedag in de Grote en Kleine Zaal. Hoe werkt dit precies? 

Je hele leven componeren, en dan toch om slechts één werk herinnerd worden: dat is de tragiek van Max Bruch. Waarom deed zijn Eerste vioolconcert er wél toe?

Valery Gergiev was in januari voor het eerst met zijn ‘eigen’ Münchner Philharmoniker in Het Concertgebouw. Hij dirigeerde Strauss' Ein Heldenleben, dat is opgedragen aan het Koninklijk Concertgebouworkest en Mengelberg. Een mooie samenloop op 'het belangrijkste podium in mijn leven'.

Kristian Bezuidenhout is van vele markten thuis. Moeiteloos switcht hij dit seizoen van een Steinway naar een fortepiano naar een klavecimbel. Deze maand is hij solist en dirigent bij het Koninklijk Concertgebouworkest, en begeleidt hij Mark Padmore in Schuberts Winterreise.