Artikelen

Oorlog en Vrede
'Hij is pas vijftien. Alsjeblieft, doe het niet, zegt iedereen. Maar niets of niemand kan hem tegenhouden. Want ook Petja wil ze mores leren, die Fransen.'

Op stevige ramkoers met het nationaalsocialisme
Componist Karl Amadeus Hartmann (1905-1963) kon en wilde geen muziek componeren zonder zijn humanistische levensvisie uit te dragen. De prijs die hij ervoor betaalde: twaalf jaar lang geen uitvoeringen in eigen land.

Muziek als vrucht van eeuwenlang bloedvergieten
Oorlog plaatst componisten voor een lastig dilemma: hoe zet je het gruwelijke om in muziek? Misschien leent muziek zich wel veel beter voor verzet, vrede en vrijheid, blijkt uit de Europese muziekgeschiedenis. Een essay.

Spelen op pleinen, in gevangenissen of voor junkies
Hij wordt geroemd en verguisd vanwege zijn eigenzinnige aanpak van de klassieke meesterwerken. ‘Een fabeltje,’ vindt dirigent Teodor Currentzis, ‘ik doe enkel wat de componist wil.’

Geheime deuren in Het Concertgebouw
Terwijl in de Grote Zaal wordt gerepeteerd, worden in de foyers kopjes gestapeld, flesjes aangevuld, lampen vervangen en stoelen verplaatst. Een groep jubileum-aandeelhouders verzamelt zich om op uitnodiging van Het Concertgebouw Fonds een kijkje achter de schermen te nemen.

Een laboratorium van klank en ruimte
De muziek van het Australische trio The Necks is niet onder één noemer te vangen. ‘De muziek wordt als een wezen dat in de ruimte hangt en dat we voeden, maar verder met rust laten.’ Even voorstellen.

Franz Welser-Möst: een man van ideeën
Franz Welser-Möst verheugt zich op het weerzien met het Koninklijk Concertgebouworkest. Na Mozart en Bruckner bij zijn debuut in 2016 duikt hij nu met het orkest in de muziek van Beethoven. ‘Ik vind het heerlijk om kennis te delen.'

Fotocolumn: filmstill uit 'Song of Love'
'Het scenario wilde dat Brahms en Clara een verhouding kregen en wat is dan handiger dan ze op hetzelfde adres te laten wonen? Kon Brahms ook nog op de kinderen passen.'

Seizoen 18/19 bij Het Concertgebouw
Wat staat er in seizoen 18/19 op de agenda in Het Concertgebouw? Veel grote namen, en vooral véél vrouwen. We hebben de hoogtepunten op een rij gezet.

De Matthäus van Mark Padmore
Mark Padmore is deze maand zowel dirigent als evangelist in Bachs Matthäus-Passion. ‘Het is een werk dat je nooit helemaal kunt kennen, een eindeloze ontdekkingsreis.’

Chailly: ‘Ik begin altijd helemaal opnieuw’
Terug bij het Koninklijk Concertgebouworkest: Riccardo Chailly. De Italiaanse dirigent gaat het orkest voor in Stravinsky en Sjostakovitsj. Voor veel Russische componisten heeft hij een voorliefde, vertelt de maestro met een sonore basstem vanuit Milaan.

Tjeerd Top: een violist van uitersten
Tjeerd Top, eerste violist en plaatsvervangend concertmeester in het Koninklijk Concertgebouworkest, liet zich als conservatoriumstudent niet zomaar wegsturen uit het Louvre. Die vastberadenheid typeert hem, en leverde hem onlangs de Prix de Salon op.

Lahav Shani: Amsterdam versus Rotterdam
Lahav Shani maakte in 2016 een droomdebuut bij het Rotterdams Phiharmonisch Orkest, dat hem na één concert en een unaniem juichende enquête onder orkest-leden meteen vroeg Yannick Nézet-Séguin per seizoen 2018/19 op te volgen. Sindsdien dirigeerde hij ook het Concertgebouworkest. ‘Vriendschappelijke rivaliteit is gezond.’

Zonsopgang of wagnertuba
'Ik had mezelf in gedachten al ingedeeld voor dit programma. De bekende balletmuziek van Stravinsky vind ik geweldig en de eerste hoornpartij is heel dankbaar en technisch uitdagend.'

De serie als traditie
De serie-B van het Koninklijk Concertgebouworkest heeft een lange geschiedenis. Maar hoe is de serie ooit begonnen? En waarin verschilde het abonnementsconcert in de begindagen van het orkest met dat van nu? Een terugblik op de origines van een grote traditie.

Vermomde Waarheid
'Ben ik de enige die zich pas een beetje gewonnen geeft aan het wel erg blijmoedige C groot waarmee de luisteraar zo plompverloren uit het betoverende schimmenrijk van de inleiding wordt verjaagd?'