Artikelen

Je hele leven componeren, en dan toch om slechts één werk herinnerd worden: dat is de tragiek van Max Bruch. Waarom deed zijn Eerste vioolconcert er wél toe?

Tijdens de aftiteling realiseer ik me dat Schönberg – een enkele laatromantische ­Verklärte Nacht niet te na gesproken – dertig jaar na de documentaire alweer bijna net zo afwezig is in het muziekleven als dertig jaar daarvoor.

Het gaat goed met violiste Maria Milstein. Naast haar succes met het Van Baerle Trio is ook haar solocarrière niet onopgemerkt gebleven. Op 27 januari krijgt ze in Het Concertgebouw na haar vertolking van Bruchs Eerste vioolconcert de Nederlandse Muziekprijs uitgereikt.

Valery Gergiev was in januari voor het eerst met zijn ‘eigen’ Münchner Philharmoniker in Het Concertgebouw. Hij dirigeerde Strauss' Ein Heldenleben, dat is opgedragen aan het Koninklijk Concertgebouworkest en Mengelberg. Een mooie samenloop op 'het belangrijkste podium in mijn leven'.

Isabelle Moretti brengt een ode aan Franse, Russische en Engelse harpvirtuozen uit de negentiende en begin twintigste eeuw. Virtuozen die nieuwe generaties opleidden, net als Moretti doet. Maar muziek alleen is niet genoeg: ‘Ik wil ook mijn passie voor de natuur delen.’

Kristian Bezuidenhout is van vele markten thuis. Moeiteloos switcht hij dit seizoen van een Steinway naar een fortepiano naar een klavecimbel. Deze maand is hij solist en dirigent bij het Koninklijk Concertgebouworkest, en begeleidt hij Mark Padmore in Schuberts Winterreise.

Ludwig van Beethoven, Gustav Mahler en Anton Bruckner bliezen allemaal na het schrijven van negen symfonieën hun laatste adem uit. Bestaat er zoiets als 'De vloek van de Negende'?

Liza Ferschtman ziet zichzelf niet als een uitgesproken viooltalent. ‘De constante in mijn leven is een extreme liefde voor muziek. Daarin ben ik heel perfectionistisch: de kleinste nuances, daar moet je helemaal voor gaan.’ 

Nog altijd worden er zo hier en daar wenkbrauwen gefronst als het gaat over Bach uitgevoerd met een symfonieorkest. Ten onrechte, vindt een van de pioniers van de authentieke muziekpraktijk, Philippe Herreweghe. En zeker als dat orkest het Koninklijk Concertgebouworkest is.

Ze zong dansend op spitzen de hoofdrol in Alban Bergs opera Lulu en manifesteert zich steeds vaker als zingende dirigent. De canadese sopraan Barbara Hannigan houdt wel van een uitdaging. Onlangs won ze met haar orkest LUWDIG een Grammy voor het album 'Crazy Girl Crazy'.

Vincent Cortvrint vierde in 2016 zijn twintigjarig jubileum als piccolospeler bij het Koninklijk Concertgebouworkest. Hoog tijd voor een bijzondere uitdaging, vond hij zelf. Dus stelde hij voor een piccoloconcert te laten schrijven. De Estse componist Erkki-Sven Tüür componeerde voor hem Solastalgia, waarin de kleine piccolo een storm in het orkest veroorzaakt.

In 1957, het jaar dat Jean Sibelius overleed, besteedde het Concert­gebouworkest geheel toevallig ruime aandacht aan diens oeuvre. Nu, 60 jaar na zijn dood – en precies 100 jaar na de onafhankelijkheidsverklaring van Finland – staat Sibelius’ Tweede symfonie op de lessenaars. Geen toeval deze keer.

Klassieke muziek zou rustgevend zijn voor dieren. Het idee wordt in ieder geval enthousiast toegepast in de praktijk: in Wales luisteren de koeien naar het Concertgebouworkest, en er bestaan koptelefoons voor paarden, waarmee ze bij transport minder stress hebben.

In 1961 werd een verloren gewaand concert van Joseph Haydn ontdekt: het Celloconcert in C groot. Een baanbrekend werk van een nog jonge Haydn.

De befaamde fluwelen klank van het Koninklijk Concertgebouworkest ontvouwde zich in november 2017 in diverse concertzalen in Oost-Azië. Daaronder bevinden zich twee zalen met dezelfde akoestisch ontwerper en een vergelijkbare opzet: Suntory Hall in Tokio is inmiddels vertrouwd, Lotte Concert Hall in Seoul opende in 2016 zijn deuren.

Hoboïst Bart Schneemann en zijn zoon, pianist en componist Julian, zijn er blij mee: de blik oostwaarts van Het Concertgebouw in Turning East. Bart: ‘Er is zoveel schitterende muziek, het is jammer om steeds maar in je eigen cirkeltje te blijven draaien.’