achter de schermen

Zo worden de Concertgebouw Sessions opgenomen

Musici laten horen én zien op een bijzondere plek in Het Concertgebouw – dat is het doel van de Concertgebouw Sessions, de korte films die te vinden zijn op de site van het gebouw. Hoe gaat de productie van zo’n session in z’n werk?

Meteen naar de foto's

Zo’n drie jaar geleden kreeg Iris van der Valk, social media manager bij Het Concertgebouw, het idee voor de filmreeks. ‘Ik wilde de diversiteit aan artiesten die optreden in Het Concertgebouw laten zien én de schoonheid van het gebouw in beeld brengen voor het publiek.’ Zo begon zij de Concertgebouw Sessions.

Niet alle plekken waar gefilmd wordt, zijn bekend bij het concertpubliek. Iris: ‘Vaak filmen we op verborgen plekken in het gebouw, zoals bijvoorbeeld de ontvangstkamer voor leden van het Koninklijk Huis. Zo ontdek je, terwijl je kijkt, niet alleen de muziek, maar ook de ruimte.’ Dat gevoel wordt versterkt door de manier van filmen. Iris: ‘We nemen altijd in één take op. Van begin tot eind zie je als kijker dus één doorlopend beeld. Zo krijg je het gevoel dat je erbij bent.’

Voor de musici is dat soms wennen. Iris: ‘Het is best kwetsbaar, want we komen met de camera heel dichtbij terwijl ze spelen. Gelukkig doen we altijd meerdere takes.’ Opperste concentratie en een gedegen voorbereiding zijn dan ook ­cruciaal. Er kan bijvoorbeeld niet zomaar een stukje opnieuw. Dit geldt ook voor de technici: tussendoor even een microfoon verplaatsen is er niet bij, dan moet de hele take over. ‘Het beeld, het geluid, de musicus – het moet allemaal in één keer samenkomen.’

Tot nu toe zijn er ruim zestig Sessions gefilmd, bijvoorbeeld met violisten Joshua Bell en Noa Wildschut, cellist Nicolas Altstaedt en het Borodin Kwartet, maar ook met de Malinese zangeres Fatoumata Diawara, brassformatie Gallowstreet en Jeangu Macrooy, die ons land vertegenwoordigt op het aanstaande ­Songfestival. Zangeres en celliste Ayanna Witter-Johnson met haar versie van Roxanne ging zelfs viraal. Hoog tijd dus voor een kijkje achter de schermen – in dit geval in de Koninklijke Ontvangkamer, met harpiste ­Anneleen Lenaerts in de hoofdrol.

Het geluid

Geluidsman Roel Pothoven is gespecialiseerd in het opnemen van geluid op ongebruikelijke plekken. Hij plaatst microfoons dichtbij de musicus en het instrument, en iets verder weg; zo kun je het geluid goed mixen. In de Koninklijke Ontvangkamer werd nog nooit eerder gefilmd, er moest wat meubilair aan de kant.

Met de koninklijke lift

Anneleen Lenaerts wordt opgehaald door Iris van der Valk. De harpiste is speciaal voor de opname op en neer gekomen uit Wenen. De harp werd met een speciale lift, die niet toegankelijk is voor publiek, naar de Koninklijke Ontvangkamer gebracht.

Voorbereidingen

Cameraman Lawrence Lee Kalkman bepaalt het juiste shot, terwijl Anneleen inspeelt. Op de achtergrond bepaalt Roel de positie van de microfoons. De musici worden altijd in hun concertkleding opgenomen.

Te leen

Omdat het vervoeren van een harp een complexe zaak is, mocht Anneleen voor deze gelegenheid een harp lenen van het Concertgebouworkest. Het is precies hetzelfde model als ze bespeelt in de Wiener Philharmoniker.

Op kousevoeten

Cameraman Lawrence filmt de Sessions altijd op zijn sokken, zodat hij geen ageluid maakt tijdens de opname.

Kwaliteitsbewaking

Tijdens de opname houdt Roel de geluidskwaliteit in de gaten. Hij heeft een plekje tussen de tafelpoten gekozen om zelf niet in beeld te komen.

Nu nog kiezen

Iris, Lawrence en Anneleen kijken of ze tevreden zijn met de opname. Meestal worden er meerdere takes opgenomen, waarna er één wordt uitgekozen.

Deel of bewaar voor laterDelen

Preludium is een uitgave van Concertvrienden