Dit zijn de luistertips van celliste Maartje-Maria den Herder

1. Maurice Ravel: Tzigane, door Leonidas Kavakos (viool) en Péter Nagy (piano).

‘Niet zozeer om dat overbekende stuk, maar hoe Kavakos dat speelt, hoe hij die klank uit zijn viool haalt. Zo bijzonder.’

2. Serge Rachmaninoff: Dodeneiland, opus 29, London Philharmonic Orchestra o.l.v. Vladimir Jurowski

‘Hier heb ik vroeger vaak naar geluisterd, en toen ik in het Rotterdams Philharmonisch Orkest speelde stond het op het programma, toevallig ook met Jurowski. Ik houd van droevige muziek en dit is zo’n ongelooflijk droevig stuk, alleen die titel al. En in deze bijzondere uitvoering is het nog droeviger!’

3. Felix Mendelssohn: Cellosonate nr. 1 en nr. 2, door Steven Isserlis (cello) en Stephen Hough (piano)

‘Steven Isserlis is een van mijn favoriete cellisten. Dit is zo ongeveer het tegenovergestelde van Dodeneiland, pure joy! En hoe hij dat speelt… zo aanstekelijk.’

4. Jean Sibelius: ‘Eigenlijk alle symfonieën, met een voorkeur voor de Vierde en de Zesde ’, Gothenburg Symfonieorkest o.l.v. Neeme Järvi

‘De liefde voor Sibelius dank ik aan mijn vakanties in Zweden waar drie van mijn broers een boerenbedrijf hebben. Sibelius’ muziek heeft een heel aparte plaats binnen de orkestmuziek, zoals die van Grieg ook een beetje heeft. Zoveel natuur, zoveel minder menselijke emoties.

De Tweede en de Vijfde zijn heel populair, maar de Vierde en de Zesde vind ik veel mooier. Ik hoop dat ons orkest die Zesde nog ooit eens op het repertoire neemt. Ik houd ook veel van zijn symfonische gedichten: Pohjola’s dochter en De bosnimf. Heel sprookjesachtig, met een sfeer van trollen en geheimzinnigheid, Sibelius’ sombere kant. Ik ben zelf niet heel somber, hoewel ik wel meer van sombere mensen houd, mensen die op een leuke manier een soort pessimisme hebben. Wel met humor, anders is het niet te doen!’

5. Béla Bartók: Hertog Blauwbaards burcht, Berliner Philharmoniker o.l.v. Bernard Haitink

‘Ook Blauwbaard is een somber stuk, maar heel prachtig, zeker onder Haitink. In mijn studententijd heb ik er veel naar geluisterd, met een glas cognac op de bank. We gaan het in november met het orkest spelen, ook op tournee langs Europese steden. Dan ga ik helaas niet mee, want vier tournees dit seizoen vind ik wat veel.

Een tournee vraagt thuis nogal wat organisatie. Soms gebeurt het dat je heel veel van een stuk houdt maar teleurgesteld wordt als je het gaat spelen met een dirigent of collega’s die het niet net zo mooi vinden als jij – dat risico loop ik nu niet.’