De bedoeling van kunst

‘Een heel specifiek leermoment aanwijzen vind ik lastig, maar ik heb tijdens mijn carrière wel steeds meer moeite gekregen met het verschijnsel dat kunst gekoppeld moet worden aan maatschappelijke statements of concepten.

Zowel in opera’s als in kamermuziek zie ik vaak dat een prachtig werk in een bepaalde boodschap wordt geduwd, terwijl dat volgens mij afbreuk doet aan de schoonheid en kracht van de muziek zelf. Toen ik jonger was dacht ik: zo werkt het blijkbaar. Maar door de jaren heen ben ik daar steeds meer tegenaan gaan lopen. Ik merkte dat programma’s soms niet meer draaiden om de muziek, maar vooral om het thema eromheen. In opera’s kwam ik concepten tegen die in mijn ogen niets meer met het oorspronkelijke werk te maken hadden.
Dat heeft me veranderd. Ik heb geleerd vaker mijn mond open te doen en duidelijker te kiezen voor waar ik artistiek in geloof.

Tegenwoordig geef ik geen erkenning meer aan alles wat de kunst kleiner maakt of wegtrekt van haar essentie. In mijn ogen is de essentie van kunst ons te helpen herinneren wat wij in volle potentie en kracht zijn. We worden, als we daar actief voor kiezen, de hele dag overspoeld door nieuws, meningen en maatschappelijke discussies.
Juist daarom zie ik kunst als een plek waar verbinding, schoonheid en verdieping centraal moeten staan. Kunst hoeft geen maatschappelijke boodschap uit te dragen; die boodschappen komen al de hele dag op ons af. In mijn ogen is kunst bedoeld om mensen juist boven het alledaagse uit te tillen, om ruimte te maken voor verwondering, troost en ontwikkeling.

Dat gevoel werkt ook door in het programma dat ik in de Kleine Zaal zing. Ik heb bewust gekozen voor muziek die draait om de natuur, de nacht, liefde en verbondenheid; met elkaar, met de aarde en ons hogere zelf. Thema’s die volgens mij het echte leven vertegenwoordigen, en waar kunst uiteindelijk voor bedoeld is.’