Componist Sally Beamish: ‘De ‘pomodoro-techniek’ is een enorme concentratie-booster’
Sally Beamish was altviolist, tot haar viool werd gestolen. Ze besloot zich volledig te richten op componeren. Hoe brengt ze structuur aan in haar werkdag?
Mijn studeerkamer is rommelig en gezellig: veel boeken en aan de muur posters van projecten waar ik trots op ben, zoals van het ballet The Tempest, waar ik de muziek voor schreef.
In 2018 keerde ik met mijn man, de schrijver Peter Thomson, terug naar Engeland, waar we wonen in Brighton. Tijdens de lockdown zijn we samen met een bevriende gitarist de York Road Band begonnen waarmee we mini-optredens gaven bij ons op de stoep. Peter zingt en speelt soms bas en ik heb de weer opgepakt. We spelen zonder bladmuziek, van Elvis tot blues, daardoor maak je echt contact met de mensen.
Die bluesakkoordschema’s en uitgeschreven s gebruik ik ook in Distans, mijn dubbelconcert voor Janine Jansen en Martin Fröst. Zij zijn beiden zeer beweeglijk en uitzonderlijk muzikaal. Bij de première in Zweden zat ik vanwege de coronapandemie alleen in de zaal, heel feestelijk was het niet. Ik kan dan ook niet wachten om straks in Het Concertgebouw tussen het publiek te zitten.’
Over Distans
Toen het Concertgebouworkest een dubbelconcert voor Janine Jansen en Martin Fröst bestelde bij Sally Beamish hoorde ze onmiddellijk muziek. ‘Dat is altijd een goed teken. Meestal vraag ik de uitvoerenden of zij wensen hebben, maar nu besloot ik meteen traditionele muziek van Nederland, Schotland en Zweden te verwerken.’ Het mondde uit in het werk Distans. Preludium sprak begin 2021 met de componiste.
Deel of bewaar voor laterDelen
Preludium is een uitgave van Concertvrienden
Lees ook
PremiumDe werkdag van directeuren Simon Reinink en Dominik Winterling
Violist Mathieu van Bellen: ‘Ik heb dit jaar weer twee marathons gepland’
Sopraan Katrien Baerts: ‘Ik begin de ochtend met een potje schaken’
