Wat is rubato?

rubato

Rubato verwijst naar de vrijheid om het strikte tempo tijdelijk te negeren.

Wat is rubato?

Rubato (ook wel ‘Tempo rubato’: Italiaans voor ‘geroofde tijd’) verwijst naar de expressieve en ritmische vrijheid om het strikte tempo tijdelijk te negeren. Daarmee is de musicus vrij om van één of enkele noten een beetje tijd te ‘roven’ en dat aan een andere noot of noten te geven. Met de vrijere frasering is het de bedoeling dat het tempo van een compositie niet verandert, maar dat er een gevoel van vrijheid en spontaniteit ontstaat.

Rubato door de eeuwen heen

Traditioneel verwees het vrijer en spontaner musiceren overigens wel naar het vertragen en versnellen van het tempo. In onder meer barokmuziek werd dat met ‘ad libitum’ aangegeven: ‘naar believen’ uit te voeren.

Rubato wordt tegenwoordig vaak in verband gebracht met muziek uit de Romantiek, vooral met die van pianist/componist Frédéric Chopin, maar musici maken er in allerlei muziek gebruik van. Zangers bijvoorbeeld interpreteren hun muziek soms lichtelijk vrijer, zodat deze op een natuurlijke manier bij de uitspraak en betekenis van de tekst past.

Het doel van rubato is duidelijk: het vergroten van de expressieve zeggingskracht van een muziekstuk.