Wie is Quirine Viersen?

Quirine Viersen

cello

Quirine Viersen kreeg haar eerste cellolessen van haar vader Yke Viersen, cellist in het Concertgebouworkest van 1971 tot 2014. Ze studeerde bij Jean Decroos en Dmitri Ferschtman aan het Conservatorium van Amsterdam en bij Heinrich Schiff aan het Mozarteum in Salzburg. Ook de inzichten van Ralph Kirshbaum en Natalia Gutman hebben de celliste sterk gevormd.

Ze won prijzen op het Rostropovich Concours Parijs 1990, op het Internationale Cello Concours Helsinki 1991 en op het Tsjaikovski Concours Moskou 1994. Datzelfde jaar nam ze de Nederlandse Muziekprijs in ontvangst en in 2000 kreeg ze de Credit Suisse Young Artist Award. Daaraan was een optreden verbonden met de Wiener Philharmoniker onder leiding van Zubin Mehta tijdens het Lucerne Festival.

Start / pauzeer slideshow

Sindsdien soleerde Quirine Viersen onder meer bij het Koninklijk Concertgebouworkest onder Herbert Blomstedt en Bernard Haitink, het Nederlands Philharmonisch Orkest onder Marc Albrecht, het Filharmonisch Orkest van Sint-Petersburg onder Valery Gergiev en het Tokyo Metropolitan Symphony Orchestra onder Jean Fournet. Na een vruchtbare, bijna twintigjarige samenwerking met pianiste Silke Avenhaus is Quirine Viersen nieuwe duoverbanden aangegaan.

Haar recital in de Kleine Zaal in juli 2017 markeerde het succesvolle begin van de samenwerking met Enrico Pace en in Het Zondagochtend Concert van 12 mei trad ze op met Thomas Beijer. Quirine Viersen bespeelt de ‘Joseph Guarnerius Filius Andreae’ uit 1715, haar ter beschikking gesteld door het Nationaal Muziekinstrumenten Fonds. Heinrich Schiff deed haar een van zijn strijkstokken cadeau.

Bijgewerkt op woensdag 22 mei 2019